Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111180 Τραγούδια, 254921 Ποιήματα, 28003 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Κόντρα - 1986      
 
Στίχοι:  
Γιώργος Πολυμενάκος
Μουσική:  
Νίκος Καλλίνης


Το τελευταίο άγγιγμα και το φιλί μας μοιάζει
με κόντρα τα μεσάνυχτα στην παραλιακή.
Φεύγοντας λες: Αυτός ο δρόμος πουθενά δεν βγάζει.
Κι είναι τ’ αντίο σου σαν καταιγίδα ηλεκτρική.

Μοιάζει σαν άσχετο μα θα στο πω και συ θα κρίνεις.
Αγάπη μου το ροκ δεν είναι πια τρόπος ζωής.
Το ροκ είναι το πείσμα σου το θάνατο να φτύνεις,
είναι κραυγή που ισορροπεί στην άκρη της σιωπής.

Μωρό μου μες στου πρωινού το κρύο και τ’ αγιάζι,
ανήμποροι και μας στριμώχνει άγρια ο καιρός.
Μωρό μου όχι άλλα λόγια πια για καμικάζι.
Τσίτα τα γκάζια του μυαλού να γίνουμε καπνός.

Μες στους ρυθμούς μου όλα κυκλικά και μπερδεμένα.
Κοίτα πως μοιάζει κάθε τέλος με εισαγωγή.
Σαν μες στους φαύλους κύκλους μου να ζωγραφίζω εσένα.
Τα λόγια ας τελειώσουνε ν’ αρχίσει η μουσική.

Μοιάζει σαν άσχετο μα θα στο πω και συ θα κρίνεις.
Αγάπη μου το ροκ δεν είναι πια τρόπος ζωής.
Το ροκ είναι το πείσμα σου το θάνατο να φτύνεις,
είναι κραυγή που ισορροπεί στην άκρη της σιωπής.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 1059
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Συνταγή αντί θανάτου
1986
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   tsiou @ 09-10-2012


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο