Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111155 Τραγούδια, 254759 Ποιήματα, 28003 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Τα χαμένα παιδιά - 2017      
 
Στίχοι:  
Παντελής Ροδοστόγλου
Μουσική:  
Κυριάκος Τσουκαλάς


Το αγόρι βγαίνει στα στενά
στα μάτια του μια παγωμένη λίμνη
μια φυλακή η γειτονιά
και πάνω του μεθυσμένη η σελήνη.

Στις φεγγαρόλουστες αυλές τι μοναξιά
μικρό παιδί που χάθηκε στη δίνη
δίχως ελπίδα ουρλιάζουν τα σκυλιά
κι οι φίλοι του σνιφάρουνε βενζίνη.

Δεν έχουν νόημα τα χαμένα παιδιά
ερωτευμένα μες τα πάρκα τριγυρνάνε
μ'ένα βιβλίο του Μπαλζάκ
και μια κονκάρδα των Clash,
ο χρόνος παγώνει, εμείς κυλάμε.

Πικρό ψωμί της εργατιάς
γείτονες βαρετοί, δάσκαλοι κτήνη
γεννοβολάει ο μαχαλάς
κούκλες βουντού από πλαστελίνη.

Κι εκεί στο βάθος, τα χαμένα παιδιά
φορούν κοστούμια νεκρικά, με τρύπιες τσέπες
ράκη από έρωτες, πειρατικά σκουφιά
κι ονειρεύονται λύκους στις στέπες.

Δεν έχουν νόημα τα χαμένα παιδιά
ερωτευμένα μες τα πάρκα τριγυρνάνε
μ'ένα βιβλίο του Μπαλζάκ
και μια κονκάρδα των Clash,
ο χρόνος παγώνει, εμείς κυλάμε.

Όταν είσαι νέος οι συγχύσεις όλες
είναι τόσο ωφέλιμες όσο κι οι αλήθειες.
Κι εγώ που γκρεμίστηκα μέσα στην ίδια μου τη μοίρα
κατευθυνόμουν σαν βολίδα στον μυστικό πυρήνα μου
σ'ένα κόσμο πλούσιο από γεγονότα και συγκινήσεις
γεμάτο πάθος και πνευματική διέγερση.
Ήμουν μια βιογραφία σε διαρκή κίνηση
ένας άνθρωπος που έμεινε για πάντα δέσμιος
της φαντασίωσής του για τον κόσμο.
Όμως ακόμα και σήμερα, κάποιες φορές αργά τη νύχτα
ακούω μέσα στον ύπνο μου τα χαμένα παιδιά
''έι'’ να μου φωνάζουν, μέσα απ'τα βάθη του χρόνου.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 754
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] CD Single
2017
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   cactus @ 07-06-2017


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο