Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111196 Τραγούδια, 255018 Ποιήματα, 28003 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Είδα την Άννα κάποτε - 1969       
 
Στίχοι:  
Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική:  
Διονύσης Σαββόπουλος


Την παιδική μου φίλη
την είδα ξαφνικά
να στέκει
και να με κοιτά.

Αγάλματα κομμάτια
στα μάτια της τα δυο
λησμονημένες πόλεις
ναυάγια στο βυθό.

Ζεστό το μεσημέρι
το στόρι χαμηλό
κι η σκάλα
στο φωταγωγό.

Σβήνουν τα βήματα στη σκάλα
κανείς θα πλανηθούμε μοναχοί
θάλασσες πόλεις έρημοι σταθμοί.
Αλλάζουν όλα εδώ κάτω με ορμή
τι να καταλάβουμε οι φτωχοί.

Για πες μου μήπως ξέρεις
γι’ αυτήν που σου μιλώ
Άννα
τ’ όνομά της το μικρό.

Τη βλέπω κατεβαίνει
στέκεται στο σκαλί
και χάνεται για πάντα
στου κόσμου τη βουή.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 70%  (2 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 23624
      Σχόλια: 7
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Το περιβόλι του τρελ...
1969
[1] Είκοσι χρόνια δρόμος
1983
[1] Σαββόραμα
2001
[2] Λεπτομέρειες
1975
[2] Το τραγούδι γυμνό
1992
[3] Πάρτυ στη Βουλιαγμέν...
1983
[4] Τραγούδια έγραψα για...
1998
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Fotis @ 11-04-2005
   gougafon
09-12-2020 20:32
Το 1964 ένα νεαρό και αδύνατο αγόρι χτυπάει την πόρτα του Αλέκου Πατσιφά στην δισκογραφική εταιρεία «Λύρα»: «είμαι μουσικός και θα ήθελα να βρω έναν εργοδότη να με εκμεταλλευτεί καταλλήλως», του λέει. Έτσι ξεκίνησε η σχέση του Πατσιφά με τον Διονύση Σαβόπουλο, μια σχέση πολύ δυνατή που δημιούργησε μερικούς από τους σημαντικότερους δίσκους στην ελληνική μουσική σκηνή. «Δεν ξέρω αν τον εκμεταλλεύτηκα καταλλήλως», είπε μερικά χρόνια αργότερα ο Πατσιφάς σε μια συνέντευξή του.

Ο ίδιος θυμόταν πως όταν πρωτοπήγε τον «θείο Νιόνιο» στο στούντιο ηχοληψίας και τον άκουσαν οι άλλοι μουσικοί που ήταν εκεί, να τραγουδάει μόνος του, συντροφιά με την κιθάρα του, είπαν στον Πατσιφά: «Τώρα αυτόν τι τον φέρατε εδώ; Τι περιμένετε να βγει από αυτό το πράγμα;». Τελικά κάτι βγήκε…

Στην Λύρα ο Σαββόπουλος έβγαλε τον πρώτο του δίσκο το 1966 -ήταν φυσικά το «Φορτηγό», όπου ήταν φανερή η επιρροή του από τον Ντίλαν. Το 1969 βγάζει «Το Περιβόλι του Τρελού», όπου έβαλε στην μουσική του παραδοσιακά όργανα και έναν ιδιαίτερο ήχο, που θα μπορούσε να πει κανείς πως ήταν μια άτυπη μορφή ενός βαλκανικού ροκ. Τα τραγούδια, όλα σε δικούς τους στίχους, έγιναν όλα επιτυχίες: η «θαλασσογραφία» (να μας πάρεις μακριά…), «Οι πίσω μου σελίδες», «Τα παιδιά που χάθηκαν», η «Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη» (η οθόνη βουλιάζει, σαλεύει το πλήθος) «Η συννεφούλα» και το «Είδα την Άννα κάποτε», που βάζω σήμερα για προφανείς λόγους.

Στο ίδιο άλμπουμ είναι και η διασκευή του "Ντιρλαντά" που έχει την δικιά του ιστορία με την δικαστική διαμάχη για την πατρότητα του τραγουδιού, μεταξύ του τραγουδοποιού και του Καλύμνιου καπετάνιου Παντελή Γκίνη, που έληξε υπέρ του δεύτερου.

Η επιτυχία του δίσκου είχε αφανείς συντελεστές το συγκρότημα Μπουρμπούλια που συνεργαζόταν με τον Σαββόπουλο εκείνη την εποχή στην ηχογράφηση των δίσκων του, αλλά και στις ζωντανές εμφανίσεις στο Ροντέο. Μεγάλη συμβολή φυσικά είχε και το καταπληκτικό ψυχεδελικό εξώφυλλο του δίσκου που σχεδίασε ο Στέργιος Δελιαλής.

Δυστυχώς, η προσωπική πορεία του Σαββόπουλου ήταν εντελώς ανεξάρτητη από την καλλιτεχνική. Και καθώς άκουσα πριν από μερικές εβδομάδες το «Ας κρατήσουν οι χοροί», το νέο εθνικό μας τραγούδι ελέω 2021, σκέφτομαι ότι ο Νιόνιος έκανε ένα λάθος στους στίχους. Εκεί που λέει «O ουρανός είναι φωτιές, ανεμομαζώματα, σπίθες και κυκλώματα βρε» θα ταίριαζε καλύτερα να γράψει: «O ουρανός είναι φωτιές, ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα βρε».

Θα ήταν και πιο αυτοβιογραφικό...

https://moysikes-istories.blogspot.com/
   netriofron
04-11-2016 13:19
...... Πριν ακόμη βέβαια μπω στη φυλακή χώρισα με το τότε κορίτσι μου και το ερωτεύτηκα μόλις χωρίσαμε. Το τραγούδι «Είδα την Άννα κάποτε» είναι τραγούδι έρωτος, αλλά μετά τον χωρισμό. Χωρίσαμε τελειωτικά, αλλά πολλές φορές ένας χωρισμός φέγγει, φωταγωγεί όλη την ιστορία. Δίνει το αληθινό νόημα μιας σχέσης και βοηθιέται αν υπάρχει και κανένα καλό τραγουδάκι από δίπλα ......

Πηγη : [ http://www.lifo.gr/mag/features/1887 ]

1992 = Δήμητρα Γαλάνη ------ Αλμπουμ "Τραγούδι γυμνό" ------ https://youtu.be/USLlzdH8VPM
   Ιχνηλάτης
16-05-2008 11:28
Θυμάμαι τον Νιόνιο το 1989(;) σε μιά συναυλία στην Σαλονίκη, όταν στην επωδό (ρεφρέν) του τραγουδιου, πηδηξε απο την σκηνή στα πρώτα καθίσματα όπου καθόταν η Άσπα και την έσυρε σε ένα μεθυστικό βάλς, ενώ το Παλέ σείονταν στην κυριολεξία!
Αθάνατε Νιόνιο!!!!!!
   kkozani
23-08-2007 08:23
θυμαμαι τα απιστευτα πρασινα ματια της οταν την πρωτογνωρισα...το τελειο κορμί της....αννα...θυμαμαι οταν εμπαινα στο δωματιο σου και καθομουν στο μικρο τραπεζακι διπλα από το παραθυρο...αννα με τα λαμπερα ματια....που με βοηθησες και με στηριξες σε ολα τα εμποδια...δεν ξερω τωρα πια ποτε θα σε ξαναδω...να ξερεις ομως οτι σε λατρευω....μην χαθεις αννα.
   Ανώνυμο σχόλιο
22-02-2006
Πού είναι το δυσνόητο...Αν ακούσεις τον Βέλτσο να μιλάει , θα πρέπει να αυτοκτονήσεις. Μάρη
   Ανώνυμο σχόλιο
13-01-2006
Αννουλα
   Ανώνυμο σχόλιο
17-11-2005
megalo tragoudi..dusnoito alla polu wraio,,etuxe na gnwrisw k egw tin Anna.


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο