Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110772 Τραγούδια, 252879 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

In the port of AmsterdamΤο λιμάνι του Άμστερνταμ
Στίχοι: Δρίβας Κωστής
Μουσική: Αμελοποίητα
Ερμηνευτές:
Στίχοι: Γιώργος Αραπάκης
Μουσική: Jaques Brel
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Αραπάκης

Άλλες ερμηνείες:
Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Στο λιμάνι του Αμστερντάμ
ένας ναύτης τραγουδά
με τα όνειρα που ξέβρασε
η ανοιχτή πλατιά θάλασσα

στο λιμάνι του Αμστερντάμ
υπάρχει ένα ναύτης που κοιμάται
σαν θλιμμένη σημαία στην ακροποταμιά
διπλά στη γέρικη ιτιά

στο λιμάνι του Αμστερντάμ
ένας ναύτης πεθαίνει
πλήρης μπύρας και κραυγών
παραλήρημα μέχρι εσχάτων

στο λιμάνι του Αμστερντάμ
στην αποχαύνωση του ζεστού πρωινού
ένας ναύτης γεννιέται
στο πρώτο φως της αυγής

στο λιμάνι του Αμστερντάμ
εκεί που όλα θα τα δεις
υπάρχει ένας ναύτης που τρώει
μόνο ψαροκέφαλα και μυρίζει τις ουρές

θα σας δείξει τα σαπισμένα δόντια του
που μπορούν να καταπιούν το φεγγάρι
μπορούν να τραβήξουν κουπί

και γκαρίζει στο μάγειρα
με τα χέρια ανοιχτή αγκαλιά
ακόμη, φέρε μου και άλλο ψάρι
άστο εδω δίπλα μου ή πάνω στα γόνατα μου

θέλει να ξεράσει μα τώρα
είναι πια αργά για δοκιμές
έτσι πετάγεται πάνω σκασμένος στα γέλια
τραβώντας το φερμουάρ, τις Κυριακές
είναι κλειστά στις μύγες τα μαγαζιά

στο λιμάνι του Αμστερντάμ
θα δεις ναύτες να χορεύουν
με τη χαρά στα σκέλια τους
και τις κοιλιές τους να ανεβοκατεβαίνουν
από γυναίκες που τροχίζουν τα σωθικά τους

έχουν ξεχάσει την μελωδία
και το λαρύγγι τους γεμάτο ουίσκι κρώζει
με βρυχηθμούς και χοντροκομμένα αστεία
νυχτερινή διάτρηση με κομπρεσέρ

και στριφογυρνούν και χορεύουν
και γελούν και γουστάρουν
μέχρι ο ταγκός ήχος του ακορντεόν να εκραγεί
και τότε με τα τσουλιά που σέρνουν
δίπλα από τους φανοστάτες στο σκοτάδι
κυλιούνται κάτω στο δρόμο και ο πόθος
στα παντελόνια τους φουσκώνει πανιά

στο λιμάνι του Αμστερντάμ
ένας ναύτης μεθυσμένος και πίνει
και πίνει και άλλη μια φορά
πίνει για τις πόρνες του Άμστερντάμ
που υποσχεθήκαν την αγάπη τους
σε χιλιάδες τόσους άλλους
που νοικιάζουν τα σώματα
και την χαμένη προ πολλού αρετή τους
για μερικά βρωμερά νομίσματα

και όταν πια δεν πάει άλλο
σηκώνει τη μύτη του στον ουρανό
ξεφυσώντας την - η καθαριότης
είναι η μισή του αρχοντιά
έξω φρενών σκυλοβρίζοντας
για μια αγάπη άπιστη
στο λιμάνι του Αμστερντάμ
στο λιμάνι του Αμστερντάμ.
Στο λιμάνι του Άμστερνταμ
ένας ναύτης τραγουδάει
τους καημούς και τις ελπίδες
που μαζί του κουβαλάει.
Στο λιμάνι του Άμστερνταμ
ένας ναύτης αραχτός
και δακρύζει η μουσική
και δακρύζει ο ποταμός.

Στο λιμάνι του Άμστερνταμ
ένας ναύτης ξεψυχάει
κι είναι λιώμα κι όλο κλαίει
και χτυπιέται τούτη η πόλη
στο λιμάνι του Άμστερνταμ
στην ομίχλη το πρωί
ένας ναύτης ξεπετιέται
κει που κλαίει ένα παιδί.

Στο λιμάνι του Άμστερνταμ
που μαζεύονται οι ναύτες
κάποιος απ’ αυτούς αρπάζει
ψαροκέφαλα απ’ τις γάτες
και τα δόντια του σου δείχνει
σαπισμένα που `χουν μείνει
που μπορούνε να ρουφήξουν
τα κατάρτια στη σελήνη.

Και στον ταβερνιάρη κάνει
με το χέρι του αδειανό
"γέρο μάγειρα μαλάκα
πέτα ψάρια κατά δω"
κι όπως του `ρθε να ξεράσει
έτσι ανήμπορος σαν πτώμα
ξεκαρδίζεται και λύνει
το ζωνάρι του στο χώμα.

Στο λιμάνι του Άμστερνταμ
στήνουν ναύτες το χορό
παρασέρνουν τις γυναίκες
με καβάλο φουσκωτό
απ’ το βράχνιασμα της μέθης
το σκοπό έχουν ξεχάσει
και ξεσχίζουνε τη νύχτα
με τ’ αστεία που `χουν πιάσει.

Στροβιλίζονται χορεύουν
και γελάνε με λαγνεία
και τ’ ακορντεόν θα σκάσει
απ’ της μέθης τη μαγεία
κι έτσι έξω μες στη νύχτα
περηφάνεια και βρακιά
με τις πόρνες που τραβιούνται
μες στα βρωμικα στενά.

Στο λιμάνι του Άμστερνταμ
ένας ναύτης μπεκροπίνει
μπύρες πίνει και μεθάει
κι όλο πίνει και ξερνάει
ξαναπίνει στην υγεία τους
στις πουτάνες που `χουν πάρει
εκατόν πενήντα άντρες
σε μια νύχτα η καθεμιά τους.

Έχουν χάσει την τιμή τους
παζαρεύοντας τη σάρκα
για ένα πιάτο κρύα σούπα
ένα αψέντι δύο μάρκα
και τη θάλασσα ο ναύτης
και τον ουρανό θα φτύσει
κι όπως κλαίω την αγάπη
έτσι αυτός θα κατουρήσει.

Στο λιμάνι του Άμστερνταμ...
Στο λιμάνι του Άμστερνταμ...

Αποστολέας: KONSTANTINOSΑποστολέας: Dimitris D.
04-10-2018 @ 15:4126-08-2005 @ 00:00