Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
131384 Τραγούδια, 269597 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 4 λογος των ανθρωπων
 
μα σε θυμαμαι τις ωρες
της ατελειωτης θλιψης
που οι μερες γινονται
γκριζες και αργει να ξημερωσει

μοιαζεις με θλιψη
στα χειλοι του κοσμου
δεν μενουν τα ονειρα
ουτε οι μερες να στεκουν
φευγεις σαν φευγουν
τα τραινα καθε λιγο

ειναι οι ανθρωποι κορακια
σε γραμμες
και οι πραξεις τους ενα φρενοκομειο
δες πως εξελικτηκαν
μα μοιαζουν πιοτεροι γοριλλες
παρα μορφωμενα οντα με ψυχη

πιοτερες μερες περνουν σε λησμονια
πριν ειναι πια αργα
οτι αγκαλιασεις να σωσεις
και ετσι χανεσαι σε ενα κενο
ζωη μοιραια ποσο ηθελα να σε αγαπω




 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 2
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

γραφω ατονα ή εντονα ποια αραγε ουσία σε ενα συνδιασμων πληκτρων τωρα που ολα δεν εχουν κανονες
 
iokasth
03-10-2009 @ 03:09
Mου άρεσες!
ΝεφΕλλη
monajia
03-10-2009 @ 03:16
πολυ ομορφο.... ::yes.:: ::yes.:: ::yes.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο