Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111418 Τραγούδια, 256730 Ποιήματα, 28002 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Τραγούδι μιας παράξενης νύχτας
 
Ανεβήκαμε τη σκάλα μέχρι πάνω, στην ταράτσα
Πλησιάσαμε τ’ αστέρια, κι ας εμπόδισε μια στάλα-
μιας βροχής, κι ένα μυστήριο ημίφως μας κυκλώνει
σαν σημάδι εναρκτήριο, προαίσθημα για άλλα
Κάποια νύχτα δηλητήριο ποτίζεται στη σκέψη
Κι ακυρώνει τη φυγή, στα ονειρά μας τα μεγάλα

Ανεβήκαμε τη σκάλα, μοιάζαμε σαν μαγεμένοι
Σαν παιδιά μες το σκοτάδι, μια παράξενη ευτυχία
Αν ο ύπνος ο βαρύς δεν κοιμίζει πια την πόλη
Κι ας αργεί να ξημερώσει πάντα φαίνεται νωρίς
Στο παράθυρο τις νύχτες πάντα κάποιος περιμένει
Προσμονή με αγωνία, ή μυαλό που δραπετεύει

Ταξιδέψαμε ως το τέλος, αγκαλιά έναν χειμώνα
Κι όταν πια κανείς δε μίλησε κι αφήσαμε τα χέρια
όποιος πρόλαβε δε γύρισε, - μ’ ακόμα περπατάμε
συντροφιά τα καλοκαίρια, κι όταν φτάσουμε θα πάμε
πιο ψηλά , και ας απέχουμε, - κανένας δε διαγράφει
σύνορα στον ουρανό στον καινούργιο μας αιώνα



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 5
      Στα αγαπημένα: 1
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες,Αναμνήσεις & Βιώματα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα
 
hahis1
10-01-2012 @ 05:15
ΚΑΛΗΜΕΡΑ.
monajia
10-01-2012 @ 08:50
ΩΡΑΙΟΤΑΤΟ..................

φλοισβος
10-01-2012 @ 09:28
Εκπληκτικό στο σύνολό του!!!!
Καλή χρονιά Γιώργο!
ierapostolos
10-01-2012 @ 21:00
....Ταξιδέψαμε ως το τέλος, αγκαλιά έναν χειμώνα....
jilan
10-01-2012 @ 21:32
Εξαιρετικό!!!!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο