Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111488 Τραγούδια, 256977 Ποιήματα, 28002 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 9
 
Κάθομαι στα σκαλοπάτια της αυλής και απολαμβάνω τους ήχους της θάλασσας και των δέντρων.
Η μάντρα που έπεσε μετά το σεισμό, μου επιτρέπει τη θέα του μαυροπράσινου τοπίου.
Βέβαια οι άνθρωποι φρόντισαν να αντικαταστήσουν τη μάντρα με κάτι φώτα που αναβοσβήνουν όποτε θέλουν.
Και σκέφτομαι :
Πως αυτός ο κόσμος έχει κτισθεί επάνω σε κολόνες εξουσίας.
Πως η άρνηση της τελευταίας θα μας οδηγήσει στο θάνατο ή στον ανώτερο εγωισμό.
Πως αν, έστω όλοι οι άνθρωποι είχαν υπ' όψιν τους τα παραπάνω θα ήταν λίγο πιο υποφερτή η ζωή μας.
Πόσο με αηδιάζουν οι άνθρωποι που διαχειρίζονται μεγάλο μερίδιο εξουσίας χωρίς να την αγαπήσουν.
Πως λύση δεν υπάρχει, πως ή θα κάνεις ό,τι οι άλλοι, ή θα τους αφήσεις να σε σταυρώσουν, ή θα αυτοκτονήσεις.
Σκέφτομαι ακόμα πως η μοναξιά με έχει ερωτευτεί και εδώ και χρόνια δε μπορώ να της ξεφύγω.
Και πως όλα είναι τυχαία, αλλά κανείς τυχερός, κανείς άτυχος.
Το τέλος θα με βρει μόνο ή με παρέα.
Αν η νέα αρχή είναι ίδια, τότε η ζωή είναι βαρετή.


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 2
      Στα αγαπημένα: 1
 
   

 Ταξινόμηση 
       Συλλογή
      Πολύ κούραση για το τίποτα
      Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

δεν έχω
 
Γιώργος Παν
05-04-2014 @ 21:18
http://www.youtube.com/watch?v=P7B-AlKTdGQ
Tabasco
05-04-2014 @ 21:31
εχεις τα δικια σου κ εσυ

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο