Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110977 Τραγούδια, 253501 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 παραμονεύεις
 
Έρχεται πάλι τ'ονομά σου
Στα χείλη μου να γλυκαθώ
Μου λέει…το σύμπαν η αγκαλιά σου
Σαν ένας ψίθυρος με αργό ρυθμό

Παρατάω τη πικρή μου θλίψη
Την παρασύρουν οι ανέμοι μακρυά
Κοιμίζω την παλιά μου τύψη
Μέσα σε ρόδα και γιασεμιά

Το βλέμα σου παραμονεύει
Θαμπώνει τα μάτια μου μια ηδονή
Αστέρι που την πνοή μου κλέβει
Ρόδινο χρώμα βάφει το κορμί

Βουλιάζει ακόμα το μυαλό μου
Σε σκέψεις διψασμένες της στιγμής
Αχαλίνωτο το ενστχτό μου
Έπαψα πια να είμαι μηδενιστής

Σ'αγαπάω την κάθε καινούργια μέρα
Γιατί γίνεσαι φώς μελαχρινό
Κι ολο φτάνεις ψηλότερα του αγέρα
Κι εγώ ξοπίσω σου παραμιλώ…



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 5
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
malkon64
16-04-2020 @ 17:12
Θαυμάσιο .................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
aridaios
16-04-2020 @ 19:35
Αχαλίνωτο το ενστχτό μου
Έπαψα πια να είμαι μηδενιστής
smaragdenia
16-04-2020 @ 21:59
Σ'αγαπάω την κάθε καινούργια μέρα
Γιατί γίνεσαι φώς μελαχρινό
Κι ολο φτάνεις ψηλότερα του αγέρα 
Κι εγώ ξοπίσω σου παραμιλώ…

ΤΙ ΟΜΟΡΦΟ ΟΛΟ!!!!!! ΥΠΕΡΟΧΟ!!!!
ΓΕΜΑΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΛΑΧΤΑΡΕΣ..
ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ
Aρίστη Σιδηροκαστρίτη
16-04-2020 @ 22:00
Λεονόρα
16-04-2020 @ 23:49
Ωραίο!!!!!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο