Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110555 Τραγούδια, 252143 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Τέλος και αρχή
 
Σε γυρεύω σαν εφιάλτης το ξημέρωμα...
σαν η ραγισμένη νύχτα την ανατολή.
σαν το πεινασμένο βρέφος μητρική θηλή ...
σαν πιστός της αποκάλυψης φανέρωμα.

Νόμιζα με τη φυγή πως όλα τέλειωσαν...
όμως όλα , μόλις τότε ξαναρχίσανε.
Μαύρα σήμαντρα τηςστέρησης ηχήσανε..
και τα λάθρα μυστικά όλα λευτέρωσαν.

Τώρα ξέρω, πόσο λάθος ήταν η φυγή ...
ερινύες και τελώνια μας ξεγέλασαν.
Τίμημα και αποφάσεις λάθος πέρασαν ...
κι' έγινε ο κόσμος όλος, ανοιχτή πληγή .

Πόσο Θέλω να σου πω,όσα δε σού χα πει...
Όμως δε χωρούν στους στίχους, είν αμέτρητα .
Καρδιολάλητα διαμάντια απροσμέτρητα ...
στην αδιάφανη κρυμμένα, παγερή σιωπή .

Ένα μόνο θα σου πω,πόσο μετάνοιωσα ...
Για τα τόσα λίγα, που σου είπα σ'αγαπώ.
Όλα τώρα μαζεμένα, θέλω να στα πω ...
που την κάλπικη αλήθεια ξεσπαργάνωσα.

Θα σε ψάξω στ'ασχημάτιστα τα σύννεφα ...
στα απόμακρα τ'αστέρια, στον παράδεισο .
Στων απύθμενων νερών τη μαύρη άβυσσο ...
στο ανέσπερο το φως που πάντα έγνεφα.






 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 19
      Στα αγαπημένα: 1
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
heardline
21-04-2020 @ 01:32


Πολύ ωραίο Τάσο!!!!Ωραίο θέμα!!!!
Χαρούμενος Επισκέπτης
21-04-2020 @ 08:24
Πολύ όμορφο ποίημα. Πολλά μπράβο σας!!!!

malkon64
21-04-2020 @ 10:41
Θα σε ψάξω στ'ασχημάτιστα τα σύννεφα ...
στα απόμακρα τ'αστέρια, στον παράδεισο


Yπέροχο ...............!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΛΥΔΙΑ_Θ
21-04-2020 @ 13:35
Ουτοπία
21-04-2020 @ 18:57
Πόσο όμορφο!
ΕΥ-ΔΟΚΙΑ
21-04-2020 @ 20:17
Καρδιολάλητα διαμάντια απροσμέτρητα ...
στην αδιάφανη κρυμμένα, παγερή σιωπή


Aρίστη Σιδηροκαστρίτη
21-04-2020 @ 21:40
Μάϊκ Χίτζ
22-04-2020 @ 05:03
Πολύ ωραίο Αναστάσιε!!!
νησιώτης1959
22-04-2020 @ 13:41
Θα σε ψάξω στ'ασχημάτιστα τα σύννεφα ...
στα απόμακρα τ'αστέρια, στον παράδεισο .
Στων απύθμενων νερών τη μαύρη άβυσσο ...
στο ανέσπερο το φως που πάντα έγνεφα.

Εξαιρετικό Αναστάση!
-Ειρήνη-
22-04-2020 @ 15:45
Εξαιρετικό, Αναστάσιε! Πόσο όμορφες οι ποιητικές σου λέξεις! Κυρίως η 4η και η 6η στροφή... Δυνατά συναισθήματα και βαθιά ευαισθησία... τέλος κι αρχή κι όλο το ενδιάμεσο...

Σαν περάσουν τα χρόνια, σαν περάσουν
τα χρόνια κι ο αγέρας έχει ανοίξει ένα λάκκο
ανάμεσα στις ψυχές μας, σαν περάσουν τα χρόνια
κι εγώ δεν είμαι άλλο από ένας άνθρωπος που αγάπησε,
κάποιος που στάθηκε για μια στιγμή μπροστά στα χείλη σου,
ένας φτωxός άνθρωπος που κουράστηκε να περπατάει στους
κήπους,
πού θα βρίσκεσαι εσύ;...
Nicanor Parra
φραγκοσυριανος
22-04-2020 @ 19:10
zari.kardias
24-04-2020 @ 02:59
Πόσο Θέλω να σου πω,όσα δε σού χα πει...
Όμως δε χωρούν στους στίχους, είν αμέτρητα .
Καρδιολάλητα διαμάντια απροσμέτρητα ...
στην αδιάφανη κρυμμένα, παγερή σιωπή.
Υπέροχοι στίχοι ΟΛΟ!!!
Ξεδιπλώνει απίστευτα συναισθήματα!!!
Νεκταρία_SENZ
24-04-2020 @ 11:18
Θα σε ψάξω στ'ασχημάτιστα τα σύννεφα ...
στα απόμακρα τ'αστέρια, στον παράδεισο .

Υπέροχο!
liontari73
25-04-2020 @ 18:19
υπέροχο Τάσο!!!
φραγκοσυριανος
26-04-2020 @ 17:53
Νταλαρομπασης
26-04-2020 @ 18:56
ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ!
adespotoi
26-04-2020 @ 22:43
μου λείπεις..
anuya
17-05-2020 @ 11:40
μου θυμίζεις το χρόνο που έχασα και τόσο λυπάμαι...
mila moy
30-07-2020 @ 01:11
Τώρα τι να πω;;;

...μόνο αυτό!!!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο