Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110179 Τραγούδια, 250410 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Σαν Χρόνος στο κλουβί
 Ένας καθρέφτης όνειρα , με τζάμι απο χαρτί ...
 
Δε θέλει ο άνθρωπος μισά ταξίδια
Γίνεται αόρατος στη συννεφιά
Του φτάνει ο άνεμος και δυο σανίδια
Ν΄ αλλάξει ουρανούς να πάει ψηλά

Δε θέλει ο άνθρωπος παλιές ιδέες
Να νιώσει αθάνατος μες στις γραφές
Είναι τα μάτια του ψυχές λαθραίες
Που φτερουγίζουνε μες στις σπηλιές

Εγώ δεν είμαι από εδώ ,δεν είμαι η σκιά σου
Που πάντα σε ακολουθεί ,σαν χρόνος στο κλουβί
Είμαι ένας άνθρωπος παλιός ,με τα ιδανικά του
Που έχουνε φύγει μακριά ,σε πράσινη στεριά
Κι όσο αλλάζει ο καιρός ,γινόμαστε όλοι ίδιοι
Ένας καθρέφτης όνειρα με τζάμι από χαρτί

Δε θέλει ο άνθρωπος, σβηστά φεγγάρια
Κλειστά παράθυρα και περιορισμούς
Ανοίγει δρόμους στο κενό και στα σκοτάδια
Για μια αγάπη να παλεύει τους χρησμούς


www.facebook.com/eliaspolitis


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 3
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Συλλογή
      Το 'χθες πάντα καινούριο
      Κατηγορίες
      Κοινωνικά & Πολιτικά,Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Στίχοι για μελοποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Τα σύνορα του μυαλού αλλάζουν κάθε τόσο πατρίδες , διάλεξε μια και ζήσε, είναι η δική σου γη...
 
Γιάννης Κατράκης
18-05-2020 @ 20:17
Δε θέλει ο άνθρωπος, σβηστά φεγγάρια
Κλειστά παράθυρα και περιορισμούς

Πολύ όμορφο Ηλία ..
Καλή βδομάδα
ΒΑΛΣΑΜΟ
18-05-2020 @ 21:08
Λεονόρα
18-05-2020 @ 23:50
Ωραία ποίηση!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο