Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110510 Τραγούδια, 251999 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Εδέμ
 
Όμορφος που ήταν ο κήπος σου...
Άνοιγες την πόρτα του
και με άφηνες να μπω μέσα.
Βαδίζαμε στα μονοπάτια του
και λουλούδια φύτρωναν στο πέρασμά μας.
Καθόμασταν κάτω απ' το δέντρο με τ' αστέρια...
Τα ξεκρεμούσες απ' τα κλαδιά του για χάρη μου
και τα περνούσες περιδέραιο στο λαιμό μου.
Πίναμε νερό απ' την ασημένια κρήνη...
Στα χέρια σου έμεναν νερένιες αργυροκλωστές
και μου τις έδινες να δέσω τα μαλλιά μου.
Μιλούσες με τα πουλιά στη μυστική τους γλώσσα...
Σας άκουγε το ρυάκι που κυλούσε πλάι μας
κι έκανε τις συνομιλίες σας τραγούδια
που συναγωνίζονταν το γέλιο σου...
Κι εγώ περπατούσα μαζί σου και αφηνόμουν
με την εμπιστοσύνη μικρού παιδιού
επειδή τα μάτια σου ήταν καθαρά
σαν ξάστερος ουρανός
χωρίς καμία υστεροβουλία.

Όμορφος που είναι ο κήπος της ψυχής σου...

...που τότε υπήρξε η Εδέμ μου.



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 5
      Στα αγαπημένα: 1
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
Κων/νος Ντζ
16-09-2020 @ 09:33
CHЯISTOS P
16-09-2020 @ 13:41
Γλυκές αναπολήσεις, τις περισσότερες φορές σε καταστάσεις που δεν τις είχαμε εκτιμήσει τότε όσο έπρεπε !
Μαυρομουστάκης
16-09-2020 @ 13:45
Αγιοβλασιτης
16-09-2020 @ 17:10
Πανέμορφο Ειρήνη...
Πρέπει να αγαπάμε πολύ για να βλέπουμε τόσο ιδανικές ψυχές
-Ειρήνη-
17-09-2020 @ 08:46
Σας ευχαριστώ- Αγιοβλασίτη ιδιαιτέρως!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο