Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111010 Τραγούδια, 253719 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Στης ρυτίδας το βλέμμα
 Καλή Κυριακή φίλοι μου, σας ευχαριστώ από καρδιάς.
 
Στης ρυτίδας το βλέμμα
μιλώ, μην λυπάσαι
που είναι ο έρωτας ρωτώ
και γελά, δεν θυμάσαι.

Τη νιότη που ήτανε γιορτή
κι` είχε στολίδια λάθη
είχε κλωνάρια γιασεμί
κι` αρώματα, να γράφει.

Είχε στα πάθη το φιλί
στα μάτια και στα χείλη
μια θύμηση, ζεστή, καυτή
που μοιάζε με φυτίλι.

Στης ρυτίδας το βλέμμα
μια φωτιά που δεν καίει
κι` όλο λέει το γέρμα
η ρυτίδα, πως φταίει.

Σαν βραδιάζει νωρίς
κι` έχουν φύγει τα τρένα
τι μπορείς, να της πεις
με μικρούλα, μια πένα.

Έχει απόψε φεγγάρι μονό
στ` αραξοβόλι ένα στασίδι
μην σκεφτείς, ποτέ, πονώ
για έρωτα το ταξίδι.

Φύγαν το δείλι τα πουλιά
που μοιάζαν ερωτευμένα
κι` είχαν του έρωτα φωλιά
και στο σταθμό, τα τρένα.

Στης ρυτίδας το βλέμμα
έχει ο πλάτανος κλωνιά
κι` είναι μεγάλο ψέμα
πως έχει λησμονιά

Του έρωτα, ο πυρετός
με πυρκαγιά που μοιάζει
και λες, τούτος ο στεναγμός
που στ` άστρα σ` ανεβάζει.

Δεν θα γεράσει θα χαθεί
γλυκά σαν σουρουπώνει
ίσως κάποτε να` ρθει
στου ονείρου σου, σεντόνι.

11-10-2020
Αδαμοπούλου Γεωργία.


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 4
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
Κων/νος Ντζ
11-10-2020 @ 09:50
Αγιοβλασιτης
11-10-2020 @ 17:52
Τα κορμιά γυρνάνε Γεωργία...
οι καρδιές ποτέ...
χωρίς λόγια
11-10-2020 @ 18:03
!!!
τυχαίος περαστικός
12-10-2020 @ 12:07

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο