https://www.youtube.com/watch?v=JS8WQR9LhqY" />https://www.youtube.com/watch?v=JS8WQR9LhqY">
 
Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111178 Τραγούδια, 254853 Ποιήματα, 28003 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Το σκονάκι του φακίρη
 https://www.youtube.com/watch?v=JS8WQR9LhqY
 





Φακίρης ήταν στο θρανίο
που δεν ήξερε που παν τα 2.
Το σκονάκι ήταν λύση
να περνάει κάθε κρίση.

Τον φωνάζανε σκονάκια
στην Αυλώνα πατατάκια.
Με αντιγραφή και ρίσκο
πέρναγε κι αυτός τον δίσκο.

Φίρμα έγινε στην πιάτσα
και στην Πάντειο λινάτσα.
Δεν του έφθανε όμως σκονάκι
τό´ριξε και στο φιονάκι.

Ήθελε να γίνει άντρας
και μνηστήρας της Κασσάνδρας.
Έφαγε όμως κολάρο
σαν τον κάνανε κουμπάρο.

Eπιστήμονας άραξε μεγάλος
ο φακίρης μας ο κάλος.
Dr.Παπαδάκης έγραψε στην πόρτα
και μας άλλαξε τα φώτα.


Le Picás ................. who else?







 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 6
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Είμαι το παιδί της πλάνης, που όσο κι αν τρέχεις δεν με φτάνεις.
 
Cerbi von Oz
27-10-2020 @ 20:35
.





Essay of the day!


Μια σκέψη του τρώει το μυαλό
πότε θα γράψει ο μήνας 28οκτώ.

Το κουστουμάκι πάλι να φορέσει
και στην σειρά αφού πάρει τον παρά
πρώτος στον καμπινέ να χέσει.









Αφιερωμένο στον Ιράκι τον "Καικαί"!!!





.
Kiriaki mat
27-10-2020 @ 20:54
Χαχα ,έχω κάτι που νομίζω ότι τα σπάει ....
Cerbi von Oz
27-10-2020 @ 22:46
.



Καλώς ήρθες στο κονάκι μας Κική.


Just do it!!!




.
Cerbi von Oz
27-10-2020 @ 23:09
.




Κική,


ρίξε μερικά ταληράκια στον "Κεκέ" μας που την είδε και Φακίρης ποιητής του κώλου!!!


v
v
v
......................................................................................................

Ο Βρώμος της Kasinostrasse Ε

http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Poems&act=details&poem_id=314056
Mπoυρμάς (Κλαρί-Νέτας) © 27-10-2020 @ 22:49



Βρώμα πανούκλα οχετός τύφος μα και χολέρα
Του Τσέρνομπιλ απόβλητο, θύμιζε νύχτα μέρα.

To μεγαλείο του λεπρού, ήταν μόνο στα λόγια.
Και βασιλιά ξεβράκωτο,έβλεπε σαν τον Γκόγια

Βρώμικο σώβρακο νεκρού σε σήψη του θανάτου
Μύριζε σαν ροδόνερο κι αγίασμα μπροστά του

Από τη γέννα του θαρρώ τον τράβαγε η βρώμα
Κι η μάνα του τον γέννησε κατάχαμα στο χώμα.

Έβρεχε το κρεββάτι του, κοιμόταν στα σκατά του
Και φλόμωνε το σπίτι του με την αισχρή βρωμιά του.

Κανείς δεν τον πλησίαζε γιατί λιποθυμούσε
Κι ακόμα κι από τον ασβό, χειρότερα βρομούσε.

Βρωμόκωλο τον φώναζαν κι όταν τον βλέπαν φεύγαν
Και μπήκε μες στο ίντερνετ, που δεν τον αποφεύγαν

Όμως κι εκεί δεν άργησε να δείξει το ποιόν του
Μα και τη δυσωδία του, το μόνο προϊόν του.

Ήρθε στους στίχους ωσάν τρόλλ ο βρωμερός κεφτές
Με γοητεία σπάνια, ως λουτροκαμπινές

Στενός κορσές μας έγινε το ανίερο τρολλάκι
Γελοίος βρωμοκώλαρος με μέσα του φαρμάκι

Για τόσα έτη συναπτά μόνιμα τσαντισμένος
Με Μερλινάκο και Μπουρμά, χρονίως κολλημένος

Μήδε γυναίκα και παιδιά, μηδέ γνωστοί και φίλοι
Πάντα οργή και χαλασμός, χαράματα ως δείλι.

Κλέβει απ΄τα κοινόχρηστα δυο Ινδούς γαμιάδες
Που τους νοικιάζει ενα δωμά, και ζούνε σα ραγιάδες.

Σπαγγοραμα και γύφτουλας, μέχρι στο καζανάκι
Που το αφήνει ατράβηχτο, μην ξοδευτεί νεράκι.

Ρακοσυλλέκτης άθλιος, ψυχάκιας και λεπρός
Βρυκόλακας ηλίθιος και οροθετικός.

Άπλυτος ασενιάριστος και με μια τρύπια βράκα
Βρεγμένη και ολόχεστη, που κάνει τρίκι-τράκα.

Να τον προσέχετε πολύ, τον Τούρκο τον κλανιάρη
Γκατζόλο και Πομακαρά μια πούστρα στον Βαρδάρη.

Τέτοιον μπινέ και άχρηστο, δεν γνώρισε η ιστορία
Όπου βρεθεί κι όπου σταθεί, να φέρνει σηψαιμία.

Κακοτυχία και όλεθρο, σπέρνει παντού ο γκαντέμης
Και με κουκούλα πέρδεται, ο Μάτσας ο Αρτέμης

Μηδε πουτάνα δε γαμά, μην ξοδευτεί το λέσι
Και μια Βουλγάρα γύφτισσα, μπανίζει και τον παίζει.

Οι δυο Ινδοί γαμιάδες του, τον βλέπουν και ξερνάνε
Αλλά τα νοίκια τρέχουνε, και χρήματα χρωστάνε.

Βρωμόκωλος, ανέραστος, ψυχάκιας, γιδογάμης,
Γριά πουτάνα δυο Ινδών, και μιας γριάς παλάμης.

Οι κατσαρίδες έφυγαν, μέσ'απ'αυτό το σπίτι
Χλαπάτσα να μην πάθουνε, απ'τον βρωμοκωλίτη.

Άθλιον υποκείμενο, του καμπινέ μπαρμπούνι
Που χέζεται κατα ριπάς, σαν άρρωστο γουρούνι.

Της παρακμής πορδόσκατο, και της κατάντιας γόνος
Με κώλο φόρα ορθάνοιχτο, και του τσιρλιού βαρώνος.

Δε ντράπηκες ούτε στιγμή ρε σιχαμένε χέστη
Και βρώμησες απ'του Ψυρρή, μέχρι τη Βουδαπέστη.

Προσευχηθείτε αδέλφια μου στη σκάλα να γλιστρήσει
Να σπάσει την κεφάλα του, κι αμέσως να ψοφήσει!

Ελ-Καικαίς Αουτίστικους!

......................................................................................................




Καρασουργελάκης Παπαδάκης ο Κεκές μας ο Σατράπης ................... wer sonst?


Cerbi von Oz
28-10-2020 @ 00:46
.




Just epic!


Φακίρης ήταν στο θρανίο
που δεν ήξερε που παν τα 2.
Το σκονάκι ήταν λύση
να περνάει κάθε κρίση.

Τον φωνάζανε σκονάκια
στην Αυλώνα πατατάκια.
Με αντιγραφή και ρίσκο
πέρναγε κι αυτός τον δίσκο.

Φίρμα έγινε στην πιάτσα
και στην Πάντειο λινάτσα.
Δεν του έφθανε όμως σκονάκι
τό´ριξε και στο φιονάκι.

Ήθελε να γίνει άντρας
και μνηστήρας της Κασσάνδρας.
Έφαγε όμως κολάρο
σαν τον κάνανε κουμπάρο.

Eπιστήμονας άραξε μεγάλος
ο φακίρης μας ο κάλος.
Παπαδάκης έγραψε στην πόρτα
και μας άλλαξε τα φώτα.


Le Picás ................. who else?









Σου πέταξα τα μάτια ρε βλάκα "Κεκέ"!



Prost!











.
Mπουρμάς
30-10-2020 @ 23:25
╭∩╮(︶_︶)╭∩╮

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο