Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111196 Τραγούδια, 255017 Ποιήματα, 28003 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Αποχαιρετιστήριο γράμμα στην αυταπάτη
 
Αποχαιρετιστήριο γράμμα στην αυταπάτη
Σε ξαναείδα στο χαμόγελο εκείνης της κοπέλας...
Είχα πολλά χρόνια να σε δω.. Στα αλήθεια πότε πέρασαν τόσα χρόνια ;
Σου έμοιαζε τόσο πολύ πού για μία αιώνια στιγμή νόμιζα ότι ήσουν εσύ...
Ίσως να χρειαζόταν να κάνω αυτό το λάθος για να σε δω για μιά τελευταία φορά ...
Εκείνη ήταν τελικά απλά ένας συνηθισμένος άνθρωπος, με συνηθισμένες επιλογές ,με συνηθισμένα θέλω, ένας κανονικός, υγιής στον τρόπο σκέψης ρεαλιστής άνθρωπος που ξέρει πως λειτουργεί αυτός ο κόσμος ...
Ενώ εσύ ήσουν πάντα τόσο ιδιαίτερη !!! Δυσκολευόσουν να ζήσεις την πραγματικότητα και δυσκόλευες και εμένα να ζήσω στην ουτοπία σου... Ολα ήταν δύσκολα μαζί σου...
Μα το πιο δύσκολο από όλα ήταν η απώλεια σου , γιατί δεν ξέρω να ζω χωρίς εσένα ...
Δεν θα βιαστώ να προσπαθήσω να σε ξεχάσω .. Αποφάσισα να σε αφήσω να σβήσεις μέσα μου λίγο λίγο , όπως σβήνει ο ήλιος αργά αργά μες στην θάλασσα το ηλιοβασίλεμα , ματώνοντας τον ορίζοντα γεμίζοντας την ψυχή με όλα τα χρώματα ... να σε πενθήσω οσο και για όσο σου αξίζει...
Θέλω για μία τελευταία φορά να ζήσω αυτή την γλυκόπικρη θλίψη του ανεκπλήρωτου , του παράλογου που λιώνει κάτω από την μπότα της λογικής, των ''θέλω'' που ζουν έξω από τα όρια του εφικτού ...
Γιατί στον δικό μου τον κόσμο ουτοπία είναι η πραγματικότητα, και πραγματικότητα είναι η ουτοπία
Και για να ζήσω σε αυτό τον κόσμο σε χρειαζόμουν τόσο μικρή μου γλυκιά μου, αγαπημένη αυταπάτη ...
Α.Π.


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 5
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

δεν υπαρχεις στο μελανι της γραμμης
 
Γιάννης Κατράκης
02-11-2020 @ 15:28
Γιατί στον δικό μου τον κόσμο ουτοπία είναι η πραγματικότητα, και πραγματικότητα είναι η ουτοπία
Και για να ζήσω σε αυτό τον κόσμο σε χρειαζόμουν τόσο μικρή μου γλυκιά μου, αγαπημένη αυταπάτη ..

Πολύ όμορφο Παναγή
Καλό μήνα
Μπόσινας Νίκος
02-11-2020 @ 19:31
Πολύ όμορφο!
Λεονόρα
03-11-2020 @ 00:26
Υπέροχο!!!
-Ειρήνη-
03-11-2020 @ 13:19
Ωραίο, παναγή... μα θα έπρεπε να το ξέρει... δεν υπάρχουν ιδανικοί άνθρωποι, μόνο κανονικοί άνθρωποι, σαν τον ίδιο... καλά κάνει κι αποχαιρετά την αυταπάτη... ή... θα μπορούσε να είναι και η συνέχεια του "σινεμά"... με άλλη οπτική...
παναγης.α.
03-11-2020 @ 14:48
Ναι η αλήθεια είναι πως έχω γράψει 4....5 κειμενάκια με το ίδιο ερέθισμα

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο