Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110984 Τραγούδια, 253579 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Γκρεμός
 
Και να λοιπόν ο χωρισμός
απόψε με σκοτώνει
τρέμουν τα δόλια χέρια μου
επάνω στο τιμόνι.

Τα μάτια μου είναι θολά
στα δάκρυα πνιγμένα
κι οι σκέψεις μου σε φυλακή
ξυπνάν τα περασμένα.

Ο χρόνος λες και πάγωσε
σε κείνο το αντίο
και η καρδιά σταμάτησε
δεν άντεξε στο κρύο.

Ίσως ο χρόνος σαν διαβεί
η θλίψη να περάσει
μα τώρα θέλω ο γκρεμός
να “ν” η στερνή μου στάση.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 6
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Αν βρείτε κάτι λάθος μην διστάσετε να μου το δείξετε.
 
errikos_rwot
22-11-2020 @ 10:41
Ωραίο!
Αν μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, να διαλέξεις την ροή της ρεματιάς!
χωρίς λόγια
22-11-2020 @ 16:26
Ωραίο
( συμφωνώ με Ερρίκο)
Ιστιοπλόος
22-11-2020 @ 18:36
Σε πήρε και σε σήκωσε, εν' άγιο χεράκι
κι απ' το γκρεμό σε γλίτωσε. Άναψ' ένα κεράκι.
Τώρα μη πας να μου πνιγείς οπίσω σου στο ρέμα,
γιατί θα βγάλω μιά φωνή, ψέμα να πω είν' ψέμα.


Όποιος του μέλλει να πνιγεί, ποτέ του δε πεθαίνει
κι αφού εσύ δε πέθανες, «πνιγμός σε περιμένει».
Και λέω πως δεν πέθανες, αφού μιλάμε τώρα
και στο κρημνό δεν έπεσες, που έλεγες μιά ώρα.


Είν' η ζωή πολλές φορές, κατράμι στη μαυρίλα,
που προκαλεί στο είναι σου, μαύρη ανατριχίλα.
Άλλαξε βρε τη ρότα σου, παγαίνοντας πιο κάτω,
ρέμα να μη σε ασπαστεί, στον πένθιμό του πάτο.


Κι έχω μιά κόρη μορφονιά, να σ' αντιπαρατάξω,
σαν βλέπω σε να έρχεσαι, πριν από 'δώ πετάξω.
Καλό παιδί μου φαίνεσαι, κι αν λίγο του θανάτου,
σαν την ιδείς θεριεύεσαι-δε ξαναπέφτεις κάτου.-

Μπόσινας Νίκος
22-11-2020 @ 22:44
Σας ευχαριστώ όλους πολύ!
Ιστιοπλόε πολύ ωραίο το ποίημα - σχόλιο σου!
konstantinidis Anestis
22-11-2020 @ 23:51
zari.kardias
23-11-2020 @ 01:43
Ο χρόνος λες και πάγωσε
σε κείνο το αντίο

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο