Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111309 Τραγούδια, 255790 Ποιήματα, 28002 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Στον γιαλό αρμενίζουμε
 
Είναι στραβός ο γιαλός
ή στραβά αρμενίζουμε;

Με βεβαιότητα θα σας πω
φράκταλ φιγούρα ο γιαλός,
δεν μετριέται με τα καθημερινά,
κι εμείς κάθιδροι αρμενίζουμε
με σανίδα παράξενου ελκυστή,
ευάλωτοι στις αρχικές συνθήκες,
θολωμένοι και ξεθωριασμένοι
από μικρές διαταραχές.

Διασταυρωνόμαστε σε ομίχλη πυκνή,
οι γνώσεις μας αρκούντως ατελείς,
οι σκέψεις διεξοδικά προσεγγιστικές,
τα καλοκουρδισμένο ρολόγια
ηττημένα από τις πιθανότητες.

Στραβός δεν είναι ο γιαλός,
μήτε στραβά αρμενίζουμε.

Απλά,
οι δυνατότητές μας
μπορούν και ξεπερνούν τα γεγονότα.
Η συνέχεια αναμένεται αναδραστική.

Ένα πλήθος από σπασμένους καθρέφτες,
εκ των υστέρων αναδημιουργία
αφηγηματικών υποβάθρων.
Κι ο Χρόνος να ξεγλιστράει ανάμεσά μας
με σλάλομ πανταχόθεν ταυτόχρονα.









 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 4
      Στα αγαπημένα: 1
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
Αγιοβλασιτης
12-01-2021 @ 16:46
χωρίς λόγια
12-01-2021 @ 17:56
εντάξει, το κείμενο σας ασφαλώς προτρέπει για σοβαρή σκέψη, όχι πως υπάρχουν και ασόβαρες σκέψεις, απλά με κάποιον τρόπο πρέπει να περιγράψουμε τη διαδικασία «ψαρέματος» από τη διάχυτη λειτουργία της για να «ταϊστεί» η εστιασμένη, που απαιτεί μια προσπάθεια, μια τριβή με το θέμα που μας ταλανίζει...

«φράκταλ φιγούρα ο γιαλός,
δεν μετριέται με τα καθημερινά», «οι δυνατότητές μας
μπορούν και ξεπερνούν τα γεγονότα.», «Στραβός δεν είναι ο γιαλός,
μήτε στραβά αρμενίζουμε»

Συνδημιουργός του Κόσμου, «σύνθετη επίδραση»…. Όμως, το «λάθος» και το «σωστό» μετρά το ίδιο(;) Στα ανθρώπινα, τα καθημερινά, το «λάθος», οι συμπεριφορές που προκαλούν πόνο και δάκρυ είναι πράγματα που χαρακτηρίζονται ως «ανωμαλία»;
( Όταν αυτή δεν είναι τίποτα άλλο από αυτή την κατάσταση της πυκνότητας που γίνεται άπειρη και έχει ως συνέπεια και η καμπυλότητα του χωροχρόνου να γίνεται άπειρη)

Ή το αντίστροφο;;; το λάθος, η αιμάσσουσα παγκόσμια καθημερινότητα είναι η «κανονική» συμπεριφορά και μια κοινωνία «ακμάζουσα» είναι μια παροδική κατάσταση της χαοτικής πολυπλοκότητας;; Τι μέσα σε όλα αυτά να ονομάσω αναγκαία και δημιουργική «διαλειπτότητα»;;
Ασφαλώς, με οπτική την έτσι και αλλιώς ημερομηνία λήξης του πλανήτη όλα αυτά τα ερωτήματα δεν παίζουν κανέναν απολύτως ρόλο, παίζουν όμως ουσιαστικό ρόλο στην αγάπη που τρέφω για τα παιδιά, για όλα τα όντα του πλανήτη, τις ανησυχίες μου για το μέλλον τους, στο πως μπορώ να λειτουργήσω δυναμικά συμβάλλοντας στον περιορισμό της «δυστυχίας» και μπλα, μπλα, μπλα…

Όλα αυτά από ένα κείμενο τoυ μέλους Hypocrisy, από σχόλια και άλλων που με φροντίδα ασχολήθηκαν, από το δικό σας κείμενο...είναι μια καλή εικόνα αλληλεπίδρασης, ένα ταπεινό παράδειγμά της έστω, πράγματα που μου αρέσουν

Εξαιρτετικό κείμενο, ανοίγει δρόμους,παρακινεί τα αστροκύτταρα να κάνουν τη δουλειά τους..!!!
aridaios
12-01-2021 @ 19:21

Στραβός δεν είναι ο γιαλός,
μήτε στραβά αρμενίζουμε.
Κων/νος Ντζ
01-02-2021 @ 13:10

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο