https://www.youtube.com/watch?v=sR2W2scFS4Y" />https://www.youtube.com/watch?v=sR2W2scFS4Y">
 
Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111392 Τραγούδια, 256680 Ποιήματα, 28002 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Άγκυρες
 https://www.youtube.com/watch?v=sR2W2scFS4Y
 
Τα μάτια που παρομοίωσες με γαλανό ουρανό
στο φως μπορεί έτσι να φαίνονται
δεν ξέρεις όμως πως όταν φεύγει ο ήλιος
σκοτεινιάζουν,
μαζεύοντας τα βάρη των σκέψεων της μέρας.
Κάποτε γίνονται λίμνες, άλλοτε ποτάμια
μερικές φορές υπερχειλίζουν ποτίζοντας πρώην δέντρα
που σε μια νέα ζωή χαρτί έγιναν,
λευκές σελίδες.

Σταγόνες υγρά διαμάντια,
λέξεις–άγκυρες
τραβούν το βλέμμα,
σφιχτά δεμένο το κρατούν.
Όσο χρειάζεται.
Κι όταν πληρωθούν τα λύτρα
η εξιλέωση και η βαθιά επιθυμία για ελευθερία
θα δώσουν ώθηση στο βλέμμα να φύγει μακριά.
Το χαρτί θα διπλωθεί. Θα κρυφτεί.
Να ξεχαστούν οι λέξεις.

Όμως έρχεται κάποτε και η ώρα του πεπρωμένου,
όπου με έναν ειρωνικό της τύχης τρόπο
θα βάλει τα ίδια τα χέρια που έκρυψαν το χαρτί
σε φάκελο κλειστό και σε συρτάρι κλειδωμένο
να το ανακαλύψουν.
Αφορμή μια αναζήτηση άλλη, άσχετη.

Αναμνήσεις,
θύμησες εδώ χειροπιαστές,
φρενάροντας το χρόνο
θριαμβευτικά εμφανίζονται
στον μόλις πριν λίγο ασυννέφιαστο ουρανό.
Μια στιγμή στο σημείο μηδέν του χρόνου
με γυάλινη φωνή ρωτά
-«εσύ ? εσύ τα έγραψες αυτά» ?

…Εγώ ?...
Πίστεψέ με…
αναρωτιέμαι πια κι εγώ,
τι, πως,
ποιος είμαι τελικά
…καρδιά μου





Φεβρουάριος 2021
(Μηδέν στην ανεμομετρική κλίμακα…..)



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 7
      Στα αγαπημένα: 2
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Ευχαριστώ
 
Αγιοβλασιτης
20-02-2021 @ 20:27
zari.kardias
20-02-2021 @ 22:47
,,,Σταγόνες υγρά διαμάντια,
λέξεις–άγκυρες
...εδώ κόλλησα...
...έφτασε βαθιά το όμορφο γράψιμό σου
...έβγαλε στην επιφάνεια τις δικές μου άγκυρες
...& μετά ένας -Einaudi- επιβάλλεται
Λεονόρα
21-02-2021 @ 02:25
" Κι όταν πληρωθούν τα λύτρα
η εξιλέωση και η βαθιά επιθυμία για ελευθερία
θα δώσουν ώθηση στο βλέμμα να φύγει μακριά. "!!!!

Αυτό το σημείο δυνατό.

Όμως άγκυρα δική μου στων ματιών μου τα ρηχά πιάστηκε αυτή η έκφραση που ίσως όχι τυχαία έχει τελεία:
" Όσο χρειάζεται. "
-Ειρήνη-
21-02-2021 @ 08:56
Εξομολογητικό κείμενο, κατάθεση ψυχής... ένα κομμάτι του παρελθόντος που τελείωσε αθέλητα και κρύφτηκε σαν ανάμνηση... ιδιαίτερη η περιγραφή των δακρύων και της λυτρωτικής δύναμής τους. Και μετά... μπορεί κανείς να αλλάξει τόσο πολύ που να βλέπει το νεότερο εαυτό του σαν κάποιον άλλο; Θεωρώ ότι η απάντηση είναι διαφορετική για τον καθένα... μια πλευρά της αυτογνωσίας. Ξεχωριστή γραφή με ποιητικές εικόνες και έντονους προβληματισμούς!

-H2O-
21-02-2021 @ 12:54
Ευχαριστώ πολύ όλους. Και για τις σκέψεις σας...
Κάθε πέρασμα είναι ευχάριστο. Και πολύτιμο.
Να έχουμε μια όμορφη Κυριακή...
inokrini
22-02-2021 @ 09:55
εξαιρετικο καλημερα!!!!!!!!!!!!!
Τζεπέτο
26-02-2021 @ 06:34
με άγγιξε η μελωδία, με άγγιξαν τα λόγια, με ταξίδεψαν.... συγκινήθηκα.....

προχωρούν τα χρόνια, περνούν ξεκολλώντας αργά από πάνω μας, σημαδεύουν την όψη μας, αφήνουν αποτυπώματα... Σπάνια τα φιλιά, οι αγκαλιές σφιχτές, χαράσσουν τη μνήμη...
Ξεκινάμε ξανά, κάθε φορά, κάθε μέρα, από την αρχή, μαζί ή χώρια, παρέα ή μόνοι... η ζωή εκεί... δεν περιμένει... φεύγει νερό... έρχονται νέοι...
Άλλοτε περπατάμε περήφανα.. τα παιδιά... θάρρος που το' χουν! είναι όμορφα...
η ζωή μας από απόσταση, νοσταλγική, κι από κοντά δύσκολη, θλιμμένη...
ομορφιά που δεν φαίνεται, η αγάπη δεν νογάται...

αυτό μου ήρθε ακούγοντας την όμορφη αυτή μελωδία...
σ' ευχαριστώ που με ταξίδεψες... καλημέρα σου...

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο