Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111488 Τραγούδια, 256979 Ποιήματα, 28002 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Η ιστορία
 ''I follow the Moskva, down to Gorky park, listening to the winds of change...
 
Η ιστορία έγραψε συνθήματα στους τοίχους
Άλλοι διαβάζουν όνειρα, περιγραφές θαυμάτων
Άλλοι αντικρύζουν ποιήση, και μουσική σε στίχους
Κι άλλοι σιωπούν στα σχέδια των άψυχων σωμάτων

Η ιστορία έβαλε στοιχήματα και πάλι
Κάποια σελίδα άνοιξε, κλειστήκαμε στο χώρο
Ανησυχώ και πνίγομαι, μες τον καπνό, τη ζάλη
Κι άλλος ζητάει να επωμιστεί το πιο μεγάλο δώρο

Η ιστορία έπαιξε και τώρα η σειρά μας…

Κράτα την πόρτα ανοιχτή
Να μπει φρέσκο όξυγόνο
Να μπουν συνήθειες ένοχες που άντεξαν στο χρόνο
Κι όταν η πόρτα σφραγιστεί και κάποιοι μείνουν έξω
Ίσως να είναι αρκετό
Απ’ τους πολλούς να απαιτώ
Τον πρώτο δικαιο μισθό
Στους λίγους για να τρέξω

Μα πάντα αν συμβιβαστώ
Και στην ανάγκη μείνω
Δεν ανασαίνω τον θυμό, απλά τον καταπίνω
Μην περιμένεις την απλή πορεία των πραγμάτων
Βάλε στην πόρτα το κλειδί
Κι όταν κανείς μας δεν το δει,
Φυγή στη νέα εποχή
Σαν ξεναγός θυμάτων



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 9
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Κοινωνικά & Πολιτικά
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα
 
frozenangel
15-01-2009 @ 15:08
φοβερο Γιωργο !!!!!!!!

μου αρεσε παρα πολυ
ekptwtos
15-01-2009 @ 15:47
Μην περιμένεις την απλή πορεία των πραγμάτων
Βάλε στην πόρτα το κλειδί
Κι όταν κανείς μας δεν το δει,
Φυγή στη νέα εποχή
Σαν ξεναγός θυμάτων

ETSI OPWS TO LES!
mychoco
15-01-2009 @ 16:00
Η ιστορία έπαιξε και τώρα η σειρά μας…


Αυτό τα λέει όλα....
Τρομερό!!!!!
Ναταλία...
15-01-2009 @ 22:30
Μα πάντα αν συμβιβαστώ
Και στην ανάγκη μείνω
Δεν ανασαίνω τον θυμό, απλά τον καταπίνω
Μην περιμένεις την απλή πορεία των πραγμάτων
Βάλε στην πόρτα το κλειδί
Κι όταν κανείς μας δεν το δει,
Φυγή στη νέα εποχή
Σαν ξεναγός θυμάτων

πολύ μου άρεσε
Δ.ΣΚΟΥΦΟΣ
15-01-2009 @ 23:22
ΙΣΤΟΡΙΑ

Στης Γης ετουτη, τη γωνια,
γραφει και παλι η Ιστορια,
με ενα πιστολι, μια πληγη
και μια αναρθρη κραυγη.

Μια κοινωνια που βουλιαζει,
-αυτο ειναι που την τρομαζει-
αρχιζει παλι μακελειο,
απο της νιοτης τον ανθο.

Η νεολαια του Δεκεμβρη,
διχως την μνημη του Νοεμβρη,
φτυνει στα μουτρα μας, οργη,
για την χαμενη της ζωη.

Με πετρες και με χημικα,
με τις φωτιες και τα γυαλια,
κινειται παλι η Ιστορια,
πρωτο της θυμα, η Εφηβεια.

Δεν ειναι πια Πολυτεχνειο,
μητε μια χωρα στρατηγων,
Χωρα, απεραντο πορνειο,
πολιτικων μα και Ληστων.

Και βγαινουν παλι οι αναλυσεις,
οι στοχασμοι και οι επικρισεις,
λες και εχει πισω, επιστροφη,
αυτη εδω η καταστροφη.

Το Τελος ξερουμε καλα,
γινεται ετσι απο παλια,
'σφαζουμε' πρωτοι, τα παιδια μας,
ή εκεινα, 'σφαζουνε' εμας.

velico
15-01-2009 @ 23:57

μπράβο Γιώργο!
πολύ καλό!
swordfish
16-01-2009 @ 00:32
Ωραίο!!!! Καλημέρα Γιώργο!
poetryf
16-01-2009 @ 01:05
Πολύ πολύ όμορφο Γιώργη μου...από τα καλύτερα σου ίσως!
kapnosa-v-ainigma
16-01-2009 @ 05:19
ωραίο!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο