63-64

Δημιουργός: Tabasco

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info

63

Καθε πρωι στις 10 ειχαμε προαυλισμο.Για μια ωρα.Αυτο δεν ισχυε για οσους ηταν δεμενοι
με λουρια στα κρεβατια τους και για οσους ηταν καινουργοι και ακομα περνουσαν περιοδο
προσαρμογης.Ο νοσοκομος ξεκλειδωνε μια πορτα περνουσαμε διπλα απο ενα μικρο ασανσερ
που το χρησιμοποιουσαν για να ανεβαζουν τους δισκους με τα φαγητα στον οροφο μας
ξεκλειδωνε αλλη μια πορτα κατεβαιναμε μια εξωτερικη σιδερενια σκαλα και βρισκομασταν
στην αυλη.Η αυλη ηταν ο ενδιαμεσος χωρος αναμεσα σε δυο κτηρια.Στο πρωτο κτηριο υπηρχαν
οι θαλαμοι των ασθενων η γραμματεια και η διευθυνση.Στο δευτερο κτηριο ηταν οι αιθουσες
δραστηριοτητων οπως η ψυχοθεραπεια η ζωγραφικη η χειροτεχνια ενω υπηρχαν και καποια γραφεια
στον πανω οροφο που τα χρησιμοποιουσαν οι ψυχολογοι.Στο πλαι και απο τις 2 πλευρες υπηρχαν
καγκελα και πιο πισω ενας ψηλος μαντροτοιχος.Ομως εμας μας φαινοταν ενταξει σε σχεση με
τις υπολοιπες 23 ωρες που τις περνουσαμε σε εναν στενο διαδρομο μια μικρη τραπεζαρια και
στο κρεβατι του θαλαμου μας.Στην μια ακρη της αυλης υπηρχε ενας παγκος με βαρη και ενα
πολυοργανο γυμναστικης.Ακομα υπηρχε ενα ξυλινο ποδοσφαιρακι και ενα τραπεζι πινκ πονκ.Αν
επαιρνες αδεια μπορουσες να πας σε ενα πιο μικρο χωρο και με την συνοδεια καποιου νοσοκομου
να ριξεις μερικα σουτακια στην μπασκετα που υπηρχε εκει.Τον πρωτο καιρο ξεσπαγα δοκιμαζοντας
τα ολα αλλα μετα απλως εκοβα βολτες στην αυλη ή αραζα σε μια καρεκλα να με δει λιγο ο ηλιος.
Οι αλκοολικοι εκαναν παρεα με τους αλκοολικους τα πρεζακια με τα πρεζακια και οι ψυχακηδες
ο καθενας μονος του.Υπηρχαν 2 αυτιστικοι απο την διπλανη πτερυγα που τους αφηναν να ξεμουδιασουν.
Ο ενας ξυπολητος εκανε γυρες γυρω απο τον αξονα του ο αλλος ερχοταν διπλα σου και σου ζηταγε
σοκολατα.Εμενε ακινητος πανω απο το κεφαλι σου και σε κοιταγε.Επρεπε να σηκωθεις να τον γυρισεις
απο την αλλη να του δωσεις μια σιγανη σπρωξια για να φυγει μακρυα σου.Υπηρχαν επισης
και οι γεροι και οι γριες με ανια που καθοντουσαν ολοι μαζι στις καρεκλες που παραμιλουσαν
και σου επιαναν το χερι για να σου πουν κατι.Πιο παλια γινοταν προαυλισμος και το απογευμα
αλλα επειδη μειωσαν το προσωπικο δεν εβγαιναν τα κουκια και το κατηργησαν.Μετα τις 2 πρωτες
εβδομαδες καταφερα και πηρα αδεια απο τον διευθυντη και μαζι με τον Νικο κατεβαιναμε ξανα
στην αυλη μια ωρα το απογευμα και παιζαμε ταβλι μιλουσαμε για γκομενες και προσπαθουσαμε
να δουμε περα απο τον μαντροτοιχο.


64

Κατι μεσα σου εχει παγωσει.Το παθος.Ποιο παθος;Ανθρωποι με ταλεντο μπορουν να επιβιωσουν
ακομα κι ετσι.Με τιποτα δεν ανηκεις σε αυτους.Παντα επρεπε να προσπαθεις περισσοτερο.
Ε λοιπον τωρα δεν προσπαθεις καθολου.Δεν σε νοιαζει.Δεν δινεις δεκαρα.Δεν εχεις υπομονη
δεν εχεις επιμονη και δεν εισαι καλος ψευτης.Να παει να γαμηθει.Απλα δεν το εχεις.
Μην το ζοριζεις αλλο.Μην το πολεμας.Τερμα οι δικαιολογιες τα αλλοθι οι αμπελοφιλοσοφιες.
Βαλτο καλα στο καμμενο σου μυαλο.Χωνεψε το.Αποδεξου το.Σταματα να προσπαθεις να γινεις καλα.
Σκατα θα εισαι μια ζωη.Απελευθερωσου απο τις τυψεις και τις ενοχες.Μην αντιστεκεσαι.
Παιξε τον ρολο σου.Γλυψε το βρωμικο μουνι της θλιψης.Αρρωστησε κι αλλο.Ναι αρρωστησε ολοκληρωτικα.
Ναι αρρωστησε ως εκει που δεν παιρνει.Μην φοβηθεις τα χειροτερα μα ελα και ζησε τα σημερα τωρα
για παντα.

Δημοσίευση στο stixoi.info: 14-03-2014