Ανθρωπος διαμάντι

Δημιουργός: Πορδαλάς

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info

Έλεος και του ελέους, του Δροσούδη ο πρωκτός.
Βρωμερός και ζαρωμένος, κι απ' το χέσιμο ζεστός.

Κατα βάθος πονεμένος, πονεμένος και καλός.
Μα απ' τη μαύρη την καρδιά του, όλα μαύρισαν εντός

Βλάκας άπλυτος λερός, που βρωμοκοπάει ασβός
Σώβρακα των πεθαμένων, σήψη μα και εμετός

Με μια μεραρχία κλανίδια, στο κρανίο του εντός
Νύφη βάλθηκε να ψάχνει, να το παίζει και γαμπρός

Βοθρος μα και οχετός, στα εντός του και τα εκτός
Ζαλισμένος και χεσμένος, συγκαμένος παρδαλός

Σκουληκιάρης και λεπράκος, και στο χιούμορ παγετός
Ο γαμιάς της Φρειδερίκης και του βασιλιά πιστός

Και εδω παιδιά μου τέλος, τα γιατί κι ολα τα πως
Σα κοτόπουλο ανδρείος, σα μαϊμούς ο νόθος γιός

Παλιοπούστης ρυπαρός, πριμαντόνα μαιντανός
Με ιππόκαμπου λιμπίντο, γύφτουλας κι εμετικός

Κατάρα να τον έβρουνε, να ζέχνει και νεκρός
Κι απά να λέει στο μνήμα του, εφόφησε ο λεπρός
.

Δημοσίευση στο stixoi.info: 14-11-2020