Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111010 Τραγούδια, 253710 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 
Атанасия (Бессмертие)

Τι ζητάς αθανασία στο μπαλκόνι μου μπροστά,
δε μου δίνεις σημασία κι η καρδιά μου πώς βαστά.
Σ’ αγαπήσανε στον κόσμο βασιλιάδες, ποιητές,
κι ένα κλωναράκι δυόσμο δεν τους χάρισες ποτές.

Είσαι σκληρή σαν του θανάτου τη γροθιά,
μα 'ρθαν καιροί που σε πιστέψαμε βαθιά.
Κάθε γενιά δική της θέλει να γενείς,
Ομορφονιά που δε σε κέρδισε κανείς.

Τι ζητάς αθανασία στο μπαλκόνι μου μπροστά,
ποια παράξενη θυσία η ζωή να σου χρωστά.
Ήρθαν διψασμένοι Κροίσοι, ταπεινοί προσκυνητές,
κι απ’ του κήπου σου τη βρύση δεν τους δρόσισες ποτές.

Είσαι σκληρή σαν του θανάτου τη γροθιά,
μα 'ρθαν καιροί που σε πιστέψανε βαθιά.
Κάθε γενιά δική της θέλει να γενείς,
Ομορφονιά που δε σε κέρδισε κανείς.


Атанасия (Бессмертие)

Что ты ищешь, Атанасия, на балконе напротив меня?
Ты не обращаешь на меня внимания, и как только терпит моё сердце?
Тебя любили в целом мире цари и поэты,
А ты им не подарила ни разу даже веточку мяты.

Ты жестока, словно рука смерти,
Но пришли времена, когда тебе глубоко поверили.
Каждое поколение хочет, чтобы ты принадлежала ему,
Красавица, которой никто еще не добился.

Что ты ищешь, Атанасия, на балконе напротив меня?
Странно, что мы должны для тебя жертвовать жизнью.
Пришли жаждущие Крезы (богачи), смиренные просители,
Но из родника в твоем саду ты их не напоила.

Ты жестока, словно рука смерти,
Но пришли времена, когда тебе глубоко поверили.
Каждое поколение хочет, чтобы ты принадлежала ему,
Красавица, которой никто еще не добился.

Η παραπάνω μετάφραση είναι στο στάδιο της εξέτασης και δεν έχει ελεγχθεί καθόλου η μορφή και η ακρίβειά της