Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110131 Τραγούδια, 250335 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 
Erzengel (Nikos Xylouris gewidmet)

Είχες του ήλιου τη ματιά
σαν ξεκινούσες
είχες καρδιά μικρού παιδιού
κι όλο γελούσες
και μες στα πέλαγα βαθιά με αγριμιού παλικαριά
τα κύματα νικούσες

κι έκλεισα τα μάτια μου κι άκουσα εσένα
μια φωνή πέρα απ’ τη γη να τραγουδά ….

τα `μαθες Αρετούσα μου...
πότε θα κάμει ξαστεριά...
ήτανε μια Φορά …
παλληκάρι στα Σφακιά...

ένα σαρίκι στη σκιά και τα φτερά κλεισμένα
στον Ψηλορείτη ο βοριάς να πνέει λυπημένα
μα εσύ δεν έφυγες ποτέ αρχάγγελε μου Κρητικέ
χρυσό του κόσμου θρέμμα


Du hattest den Blick der Sonne
als du aufgebrochen bist
du hattest das Herz eines Kleinkinds
und dauernd ein Lachen im Gesicht
und inmitten des tiefen Meeres hast du die Wellen
mit der Tapferkeit eines wilden Tiers besiegt

und ich schloss meine Augen und hörte dich
eine Stimme von jenseits der Erde sang ...

hast du's gehört, meine Aretousa ...
wann wird es sternenklar sein ...
es war einmal ...
tapferer Held in der Sfakiá ...

ein Kopftuch im Schatten und die Flügel geschlossen
auf dem Psiloritis bläst der Nordwind in Trauer
aber du bist nie weggegangen, mein kretischer Erzengel
goldenes Geschöpf der Welt

Η παραπάνω μετάφραση είναι στο στάδιο της εξέτασης και δεν έχει ελεγχθεί καθόλου η μορφή και η ακρίβειά της