 |
Τι ζητάς αθανασία στο μπαλκόνι μου μπροστά
δε μου δίνεις σημασία κι η καρδιά μου πώς βαστά
Σ' αγαπήσανε στον κόσμο βασιλιάδες, ποιητές
κι ένα κλωναράκι δυόσμο δεν τούς χάρισες ποτές
Είσαι σκληρή σαν του θανάτου τη γροθιά
μα ήρθαν καιροί που σε πιστέψανε βαθιά
Κάθε γενιά δική της θέλει να γενείς
Ομορφονιά, που δεν σε κέρδισε κανείς
Τι ζητάς αθανασία στο μπαλκόνι μου μπροστά
ποια παράξενη θυσία η ζωή να σου χρωστά
Ήρθαν διψασμένοι Κροίσοι, ταπεινοί προσκυνητές
κι απ' του κήπου σου τη βρύση δεν τους πότισες ποτές
Είσαι σκληρή σαν του θανάτου τη γροθιά
μα ήρθαν καιροί που σε πιστέψανε βαθιά
Κάθε γενιά δική της θέλει να γενείς
Ομορφονιά, που δεν σε κέρδισε κανείς
|  |
Šta tražiš, besmrtnosti, pred mojim balkonom
Ne pridaješ mi važnost i moje srce kako može odoleti
Voleli su te u svetu kraljevi, pesnici
i jedna grančica nane, nikoga nisi zadovoljila
Čvrsta si kao udarac smrti
Ali dođoše vremena kada te duboko obožavaše
Svako pokoljenje želi postati tvoja
Lepota u kojoj te ne pobedi niko
Čvrsta si kao udarac smrti
Ali dođoše vremena kada te duboko obožavaše
Dolazili su Krezusi žedni, siroti hodočasnici
I vodoskokom iz tvojega vrta nisi zadovoljila nikog
Čvrsta si kao udarac smrti
Ali dođoše vremena kada te duboko obožavaše
Svako pokoljenje želi postati tvoja
Lepota u kojoj te ne pobedi niko
|
