Life red lorry

Ζωή, νταλίκα κόκκινη
στις εθνικές, στις εθνικές του κόσμου,
στου Στέλιου τα τραγούδια
βενζίνα των φτωχών,
αγάπη θεοσκότεινη,
πολλά ουίσκια εντός μου
ακούνε τα ζεϊμπέκικα
σαν το Πάτερ ημών.

Πίκρα, μανούλα μου, το γάλα,
πίκρα τα χρόνια μας τα υγρά,
τα εργοστάσια μεγάλα,
τα μεροκάματα μικρά.

Φεύγω απ’ αυτό που νιώθω,
έκαψα τον πόθο μονος μια νυχτιά,
ήπια μέχρι που σε είδα
με βαθιά ρυτίδα μες στην ξενιτιά,
φεύγω απ’ αυτό που νιώθω.

Βαριά τα χρόνια, σίδερα,
και τζούφια η λαμαρίνα,
χοτ ντογκ απ’ την καντίνα,
χιλιόμετρα φασόν,
αγάπη θεοσκότεινη,
Θεσσαλονίκη Αθήνα,
αγάπησέ με σήμερα
και στη διαπασών.

Πίκρα, μανούλα μου, το γάλα,
πίκρα τα χρόνια μας τα υγρά,
τα εργοστάσια μεγάλα,
τα μεροκάματα μικρά,
τα εργοστάσια μεγάλα,
τα μεροκάματα μικρά.


Life red lorry
In national roads of the world
Stelio's songs (Kazantzidis)
Are the poor men's fuel
Darkest love
So many whiskies inside me
They are listening to zeimpekika
Like they are prayers.

Mother the milk is bitter
Our wet years are bitter
The factories are big
The day's pays are small.

I'm leaving from what I feel
I burned the desire alone in one night
I drank until I saw you
In foreign lands with a deep wrinkle

The years are heavy metal
And fake sheet-metal
Hot Dog from canteen
Kilometers of fason
Darkest love
Thessaloniki Athens
Love me today
And very sonorously.

James Bond 14, Κοκτσίδης Γεώργιος © 08.02.2010

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info