Candles

Του μέλλοντος οι μέρες στέκονται μπροστά μας
σαν μια σειρά κεράκια αναμένα
χρυσά, ζεστά και ζωηρά κεράκια

Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν
μιά θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων
τα πιο κοντά βγάζουν καπνό ακόμη
κρύα κεριά, λιωμένα και κυρτά

Δε θέλω να τα βλέπω
με λυπεί η μορφή των
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι
εμπρός κοιτάζω τ’ αναμμένα μου κεριά

Δε θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει
τι γρήγορα που τα σβηστά κεριά πληθαίνουν


The future days are standing in front of us
like a line of lit candles
golden, warm and bright candles

The past days stay behind
a sad line of extinguished candles
the nearest ones still smoke
cold candles, melted bending

I do not want to see them
their form makes me sad
When I think their first light i get sad as well
I look ahead my lit candles

I do not want to look back so I do not see and shudder
how fast the dark line becomes longer
how fast the extinguished candles increase

Kostas Houston, Κωνσταντίνος Φ. Βελιάδης © 31.07.2014

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info