Child of the Street

Είμαι του δρόμου το παιδί
το παραπονεμένο
και σαν σκυλάκι κάθομαι
στους πάγκους το καημένο

Το κρύο έχω πίκρα μου
η ζέστη είν’ η χαρά μου
του καθενός το θέλημα
ειν’ η παρηγοριά μου

Η πείνα δε με φόβισε
ορφάνια δε θυμούμαι
βρέθηκα έτσι στον ντουνιά
και δεν παραπονούμαι.

Γεια σου Κάβουρα παραπονιάρη!

Κι αν αποθάνω και βρεθεί
κανένας και με θάψει
είμαι του δρόμου το παιδί
κι εκείνος ας με κλάψει


I am a child of the street
sorrowful
and like a dog I am sitting
on the benches - poor me

The cold is my bitterness
warm weather is my joy
and everyone's goodwill
is my consolation

Hunger never frightened me
can't remember (my) orphanhood
I found myself like this in the world
and I am not complaining

Attaboy, Kavouras, you nagger!

And when I die, and someone will take it upon himself
to bury me
well, I am a child of the street
so let the street mourn for me

achanast © 04.12.2020

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info