Polako (Ploutarxos)

Βράδιασε πέρασε ο καιρός
απ’ το πρωί πάει ένας χρόνος
ήταν ο πόλεμος σκληρός
νίκησε ο καθένας μόνος
τώρα μπορώ να σε κρατώ
σαν ένα πρόσωπο που σβήνει
ό, τι περάσαμε μαζί
ένα φθινόπωρο αφήνει

Είναι η ώρα περασμένη μη γυρίσεις
πως μ’ εγκατέλειψες ξανά μη μου θυμίσεις

Σιγά σιγά εγώ σε ξεπερνάω
σιγά σιγά βάζω στο χθες μηδενικά
τέτοια αγάπη βλέπεις δε χωρούσε
μέσα σε λίγα μόνο τετραγωνικά
Σιγά σιγά εγώ σε ξεπερνάω
σιγά σιγά κι ας μου θολώνεις το μυαλό
και φεύγω βόρεια ψάχνω την ψυχή μου
ψυχή που είχα χάσει τώρα από καιρό

Ήσουνα πόνος στην καρδιά
που από πριν είχε πεθάνει
οίκτο δεν είχες στην ψυχή
σε μια ψυχή που δε σου φτάνει
τώρα μπορώ να σε κρατώ
που η ενοχή σε σκοτεινιάζει
έφυγε πέρασε ο καιρός
είναι πρωί κι όμως βραδιάζει


Vece je, prolazi vreme
jutros je bilo godinu dana
Bio je to okrutan rat
svako je pobedio sam
Sada mogu da te imam
kao jedan lik sto se gasi
Sve sto smo proziveli ti i ja
jedna jesen ostavlja

Proslo je nase vreme, nemoj da se vracas
i kako si me ostavila, nemoj da me podsecas

Polako te preboljevam
polako proslost zaboravljam
takva ljubav, vidis, da opstane nije mogla
u tih nekoliko kvadrata
Polako te preboljevam
iako mi mutis pamet malo po malo
i odlazim na sever, svoju dusu da nadjem
dusu koju sam odavno izgubio

Bila si u srcu bol
koji je vec bio umro
Sazaljenje u dusi nisi imala
u dusi koja ti nije dovoljna
Sada mogu da te imam
kao krivicu sto se gubi
Otislo je, proslo je vreme
jutro je, a smrkava se

neraidaBGD, Ivana © 27.06.2007

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info