Κρίμα, που σ' αγαπάω κρίμα
κι ας με ρίχνεις βήμα-βήμα
στα χέρια του καημού
κι είναι τόσο κρίμα, να μην αλλάζω βήμα
και να 'μαι πάντα εγώ το θύμα
του αναστεναγμού

Κι είναι πάλι κρίμα
να μην μπορώ να φύγω, να χαθώ
αφού καλά το ξέρω
μαζί σου υποφέρω
τα φτερά μου ν' απλώσω
για πάντα να γλυτώσω

Κρίμα, που σε πιστεύω κρίμα
κι ας είσαι πάντα άγριο κύμα
μαχαίρι φονικό
κι είναι τόσο κρίμα, να σπαταλάς σαν χρήμα
τον έρωτά μας μες το κρίμα
στον αναστεναγμό

Κι είναι πάλι κρίμα
να μην μπορώ να φύγω, να χαθώ
αφού καλά το ξέρω
μαζί σου υποφέρω
τα φτερά μου ν' απλώσω
για πάντα να γλυτώσω

Κρίμα