Πόσο με πονά, πόσο με πονά
η δική σου η σκέψη και με τυραννά.

Σκέφτομαι πως θα περάσει
κι άλλη νύχτα χώρια σου,
μες στα μαύρα τα σκοτάδια
και τη στεναχώρια σου.

Μη μ’ απαρνηθείς, μη μ’ απαρνηθείς
την καρδιά σου δως μου και μη φοβηθείς.

Σκέφτομαι πως θα περάσει
κι άλλη νύχτα χώρια σου,
μες στα μαύρα τα σκοτάδια
και τη στεναχώρια σου.

Θα με θυμηθείς, θα με θυμηθείς
όταν στη φωτιά π’ ανάβεις μέσα θα καείς.

Σκέφτομαι πως θα περάσει
κι άλλη νύχτα χώρια σου,
μες στα μαύρα τα σκοτάδια
και τη στεναχώρια σου.