Κρύο το σπίτι σκοτεινό στέκω και το κοιτάζω,
σαν τον τρελό μονολογώ και σαν χαμένος μοιάζω.
Όσα δεν είπαμε ποτέ βγάλαν κλαδιά και ρίζες,
θεριέψαν για τα καλά και αφήσαν μέρες γκρίζες.

Μα στο παλάτι της καρδιάς μου
ήσουν η βασίλισσά μου,
ζάχαρη στον ουρανίσκο
και δεντράκι να ‘χω ίσκιο
Μα στο παλάτι της καρδιάς μου
ήσουν η βασίλισσά μου,
όμορφη σαν ηλιαχτίδα
ύστερα από καταιγίδα.

Με πείσμα που δεν λέγεται βάλαμε το εγώ μας
ανόθευτο για καύσιμο στο αυτοκίνητό μας.
Πόνταρε πολλά στην τύχη η αγάπη και έχασε,
άρχισε να σιγοβήχει και ύστερα προσπέρασε.

Μα στο παλάτι της καρδιάς μου
ήσουν η βασίλισσά μου,
ζάχαρη στον ουρανίσκο
και δεντράκι να 'χω ίσκιο
Μα στο παλάτι της καρδιάς μου
ήσουν η βασίλισσά μου,
όμορφη σαν ηλιαχτίδα
ύστερα από καταιγίδα.