|
Στίχοι: Αποστόλης Δημητρακόπουλος
Μουσική: Αποστόλης Δημητρακόπουλος
Αν ποτέ τα όνειρα ήταν δέντρα,
αν έτρεχε νερό, είχε ζωή κι η πέτρα,
αν ποτέ ο ήλιος ήταν φίλος,
μάστορας σοφός το δάκρυ και ο θρήνος.
Κάτι απ’ όλα αυτά θα έκανα δικό μου,
άγιο φυλαχτό γύρω από το λαιμό μου,
μα είναι μια χούφτα η ψυχή, κρατάει μονάχα ό,τι μπορεί
και τ’ άλλα γίνονται σκιές μες στο μυαλό μου.
Αν ποτέ τα λόγια είχαν ρίζες,
αν έβγαζαν καρπό, αληθινές ελπίδες,
αν ποτέ η αγάπη ήταν λιβάδι,
αν άνθιζε η γη κι αγκάλιαζε το βράδυ.
Κάτι απ’ όλα αυτά θα έπαιρνα μαζί μου,
στο ταξίδι μου, στην πρόχειρη ζωή μου,
μα είναι μια χούφτα η καρδιά, κρατάει μονάχα δυο φιλιά
και ένα χάδι ξεχασμένο στο κορμί μου.
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Δημοφιλία: - Αναγνώσεις: 1696 Σχόλια: 0 Αφιερώσεις: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|