|
Στίχοι: Παύλος Παυλίδης
Μουσική: Παύλος Παυλίδης
Λένε ότι άμα το πιστέψεις κάποτε ανοίγουν οι ουρανοί
κάτι νύχτες σαν αυτή, με το βλέμμα καρφωμένο
βλέπω κάτι αεροπλάνα σαν σκιές στου γαλαξία τη γραμμή.
Δεν πειράζει μου αρκεί και μπορώ να περιμένω.
Οι παλιές φωτογραφίες σαν νησιά στου χρόνου τον ωκεανό
τις κοιτάζω και απορώ πάλι δεν καταλαβαίνω.
Πώς χωράει τόση αγάπη σε μια εικόνα και με βρίσκει πάλι εδώ
να κοιτάω το κενό που χορεύει ασημένιο.
Οι παλιές φωτογραφίες σαν σκυλιά μέσα σε τούνελ σκοτεινό
περιμένουν να φανώ, με ακούνε που ανασαίνω.
Προχωράω μες στο σκοτάδι, μου ορμάνε και ξεσκίζουν το κενό,
τον παλιό μου εαυτό, ήρθε η ώρα να πηγαίνω.
Λένε ότι άμα το πιστέψεις κάποτε ανοίγουν οι ουρανοί
κάτι νύχτες σαν αυτή με το βλέμμα καρφωμένο,
βλέπω πάλι αεροπλάνα σαν σκιές στου γαλαξία τη γραμμή.
Δεν πειράζει μου αρκεί, μου αρκεί που περιμένω.
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Δημοφιλία: 100% (9 ψήφοι) Αναγνώσεις: 30311 Σχόλια: 3 Αφιερώσεις: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|