|
Στίχοι: Γιάννης Μπιλίρης
Μουσική: Γιάννης Μπιλίρης & Drugitiz
Δε θα ‘μπαινα στον κόπο να ασχοληθώ μαζί σου
μα σε `σπειραν στο δρόμο μου για εμπόδιο οι αρχηγοί σου
κι αντί να σκύψεις κάτω και σεβασμό να δείξεις
προτίμησες τη μαλακία σου να υποστηρίξεις
Το γκράφιτι μαλάκα είναι τρόπος για να εκφραστεί
ό, τι με τα μέσα έχει σχέση εχθρική
Δεν είναι για διαφήμιση μεγαλοεταιριών
αλλά για προπαγάνδιση χαμένων ιδεών
Είναι ένας τρόπος για αντιπληροφόρηση
λόγια που στην εξουσία προκαλούν συμφόρηση
Ανήκει σε αυτούς που δεν τους ανήκει τίποτα
αλλά διεκδικούν για όλους μας τα πάντα
Δε σε ‘χω ικανό να με κατάλαβες απόλυτα
μα πρέπει να σου μείνει κάτι από όλο αυτά
γι’ αυτό θα σου τα πω στη γλώσσα σου λιγάκι
σε σένα Ελληναρά, σεξιστή ψευτοαντράκι.
Σε σένα που ‘σαι φίλαθλος, τσαμπουκάς, εθνικός
και στη δουλειά μαλάκας, γλύφτης, μικροαστός
Σε σένα που σε σκίζουν 5 μέρες στη δουλειά
και τα σαββατοκύριακα λασκάρουν τα λουριά
και ξαμολιέσαι να εκτονωθείς κουνώντας την ουρά
σε πράγματα ακίνδυνα ελεγχόμενα και πλαστικά
σε γήπεδα που κάνεις και λες στο διπλανό σου
ότι θα ήθελες να κανείς και να λες στο αφεντικό σου
Σε ‘σενανε λοιπόν, πες μου πως θα φαινότανε
άμα το γυναικείο καρακατιναριό ενωνότανε
σ’ αντίπαλους συνδέσμους, για κάποιο ιδανικό
όπως το βανδιακό και το βισσιακό
Και σκέψου να κοντράρονταν με γκράφιτι στους τοίχους,
μου φαίνεται πως άκουσα του γέλιου σου του ήχους;
Γελάς παλιομαλάκα ε; Γέλα με την πάρτη σου
Νιώσε τυχερός που στέκονται στην πλάτη σου
Διαφήμισε τους κι άλλο, φόρα και μπλουζάκι
τράβα και στο κλαμπ με βούλα ρομποτάκι
Διάλεξες στρατόπεδο; Διάλεξα κ εγώ
Εσύ με τους αφέντες κι εγώ με το λαό,
εγώ με τους απόκληρους και τους εξεγερμένους
κι εσύ με τους ρουφιάνους και τους προσκυνημένους
Εγώ να τους χτυπάω και εσύ να τους στηρίζεις,
να γονατίζεις μπρος τους και να τους υπολογίζεις
και εγώ ρε να τους φτύνω για να τους καθαρίζεις
Εσύ γίνε γενίτσαρος, δέξου κάποιον για ανώτερο
βαλτό εκ της διοικήσεως, ρουφιάνο εκ πεποιθήσεως,
κάποιον που ευγνωμονείς γιατί σε είχαν αφήσει
όταν το όνομα του είχες χρησιμοποιήσει.
Κάποιον που θα του μοιάσεις κι εσύ σιγά σιγά
μ’ αντάλλαγμα την εύνοια του νόμου φυσικά
και τη προστασία του συνεργαζόμενου
του πουταναριού των μπάτσων του υποθαλπόμενου
Και στην τελική, αν το ‘χω παρακάνει
είσαι ένα γρανάζι που τη δουλειά τους κάνει
Τόση μπάλα και τόση μούγκα,
είχαμε να δούμε από τη χούντα
Τόσους ρουφιανους, στρατό και αστυνομία
είχαμε να δούμε απ’ τη δικτατορία.
Τίποτα δεν άλλαξε το ‘73,
θα ‘μαστε `προβοκάτορες’ μέχρι την αναρχία
Είσαι μια κατάντια, μια ήττα ταξική,
ένας ναρκωμένος σκλάβος που τους χειροκροτεί
Είσαι ένας ηλίθιος καταναλωτής
που αυτό που σου πουλάνε το θεοποιείς
και στέκεσαι μπροστά του και νιώθεις ένα δέος
για μια γκρούπα παχυλών που σου οφείλουν χρέος
μεγαλοαφεντικά που ‘χουν στη δούλεψη τους
ανθρώπους που δουλεύουν και δεν βγάζουν το ψωμί τους
κι αντί να τους λυντσάρεις όπου τους συναντάς
τους δέχεσαι για αρχηγούς και τους χειροκροτάς,
βάζεις τον οβολό σου για να πλουτίσουν κι άλλο
Δεν εξηγείται αλλιώς ρε πούστη μου πρέπει να έχεις κάλο
μέσα στον εγκέφαλο το σύνδρομο του αμνού
και τη δουλοπρέπεια του μικροαστού
Κάποιοι από το κοπάδι γινόσαστε οπαδοί
και νιώθετε πως η ύπαρξη σας κάτι υπηρετεί
και γίνεστε εχθρικοί σ’ ότι απειλεί τον τσέλιγκα
γιατί λέει σας προσφέρει άρτο και θεάματα
22 μαντράχαλοι να κυνηγούν το τόπι,
παράγοντες τριγύρω βγάζουν από τη μύγα ξύγκι
Δίνουν σε ένα παιχνίδι αξία υπερβολικιά
για να μπορούν να το πουλήσουνε πιο ακριβά
Γαύροι, Βούλγαροι, Χανούμισσες, Βαζέλες
όλο το έθνος προσκυνά σώβρακα και φανέλες
Κατάλαβες μαλάκα; Φύγε απ’ τους δρόμους,
φύγε απ’ τους τοίχους, χώσου στους υπονόμους
τώρα που ‘γινες φίδι σύρσου χαμηλά
κι απόλαυσε τη θέση σου, κολύμπα στα σκατά
Κράτα για την πάρτη σου τα μέσα που σου αξίζουν,
εκπομπές που σε εκφράζουν και σε χαρακτηρίζουν
Ραδιοτηλεοράσεις, νόμους και φράγκα,
το αθλητικό ιδεώδες χωράει σε παράγκα
Γεωργίου Στεφανίδου ένα και το αυτό
έκαστος στο είδος του ακριβό κουτσομπολιό
Δεν έχει σημασία αρσενικό ή θηλυκό
ένα είναι το επίπεδο καρακατιναριό
ένα είναι το όραμα, μία η ξιπασιά,
ένας είναι ο στόχος γνωστός από παλιά
Παλιά ‘καιγαν βιβλία, τώρα καίνε μυαλά
παλιά θα με κρεμάγανε τώρα όλα καλά
Τώρα με καλοπιάνουν, μου κάνουνε προτάσεις
μου υπόσχονται καριέρα αρκεί λέει να καταλαγιάσεις
Τώρα με αφομοιώνουν και με οικειοποιούν
αλλά καλού κακού, με παρακολουθούν
και που και που χτυπάνε μα χτυπιούνται και αυτοί
κι εσύ συνηθισμένος στο ρόλο θεατή
Πωωω, κοίτα ρε πως φεύγουν τα κοτρώνια
να λες εγκλωβισμένος στου καναπέ τα όρια
Ξύπνα ρε στους δρόμους είναι η ομορφιά
ζήσε όσα ονειρεύεσαι έστω και στα κρυφά
Ξύπνα και μη σκέφτεσαι τα αντίποινα τους
σκέψου μονάχα πως χαλάς τα σχέδια τους
Να σκέφτεσαι πως δεν υπάρχει μέρος να κρυφτούν
όσο υπάρχουν μάτια που αρνούνται να αποκοιμηθούν
Κι όσο κι αν χτίζουν φυλακές κι όσο ο κλοιός στενεύει
ο νους μας θα ‘ναι αληταριό πάντα θα δραπετεύει
Τόση μπάλα και τόση μούγκα,
είχαμε να δούμε από τη χούντα
Τόσους ρουφιανους, στρατό και αστυνομία
είχαμε να δούμε απ’ τη δικτατορία.
Τίποτα δεν άλλαξε το ‘73,
θα ‘μαστε `προβοκάτορες’ μέχρι την αναρχία
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Δημοφιλία: 100% (2 ψήφοι) Αναγνώσεις: 4919 Σχόλια: 0 Αφιερώσεις: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|