|
Στίχοι: Θόδωρος Ποάλας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Τα χρόνια, χρόνια έρχονται και πάνε
και οι αγάπες ένδοξα σκορπάνε,
ο έρωτας λωτός, χαμένη κιβωτός,
σωπαίνει ο αετός και ποιοι μιλάνε.
Κράτα, ψυχή μου, το τιμόνι,
έτσι κι αλλιώς, είμαστε μόνοι,
παίξε τα όνειρα στα ζάρια
θαύματα μην ψάχνεις στα φεγγάρια.
Τα νιάτα γράφουν πάντα ιστορία
και οι ιδέες θέλουν φαντασία,
ρουλέτα ο καιρός, αδέκαστος φρουρός,
ποιος είναι δυνατός και ποιος ουσία.
Κράτα, ψυχή μου, το τιμόνι,
έτσι κι αλλιώς, είμαστε μόνοι,
παίξε τα όνειρα στα ζάρια
θαύματα μην ψάχνεις στα φεγγάρια.
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Δημοφιλία: - Αναγνώσεις: 1531 Σχόλια: 0 Αφιερώσεις: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|