| Βάρυνε κι απόψε η ψυχή μου,
σαν την αυγή
που η νύχτα δε φεύγει απ΄τη ράχη της.
Αργά,συρτά τα βήματα μου αντηχούν,
μονάχα εγώ τ'ακούω
μονάχα εγώ
μπορώ να μεταφράσω τη σιωπή τους.
Αδύναμα,δυνατά,οργισμένα,
ξυπόλητα να πέσουνε στ' αγκάθια
να νιώσουν άλλο πόνο.
Λαβωμένη η νύχτα ετούτη
σε είδα στ'όνειρο..
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 6 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|