| Βρομούσε η λύπη
όταν με μυρίστηκες
όπως το φόβο, τα σκυλιά
και με δάγκωσες άγρια
μα και τόσο ανεπαίσθητα τρυφερά
που εγώ το ανεπαίσθητο κράτησα
κι έγλειφα το αίμα
μα όσο ξέραινε ο ήλιος την πληγή
ολοένα στα παζάρια έψαχνα
πιο δραστικό αποσμητικό
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 2 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|