| Αν είδες!
Στέκεσαι σαν απόμακρος!
Λες είναι από συνήθεια!
Και κάθε τόσο νόμιζες!
Πως γύριζε στα ίδια!
Έχει τρέλα στον πόνο του
την έλεγε βοήθεια
γιατί όλα όσα ήξερε
δεν ήταν παραμύθια
Όσα και αν πέρασαν
τα έχει εμπειρίες
δεν έχει χρόνο να ξερε
χαμένος σε βιτρίνες
ξέρεις πόσο περίμενε
στα ίδια και στα ίδια
να είναι ο μόνος τυραννος
και έγινε συνήθεια
τόσα τσιγάρα που έκαψε
κάθε λογής παιχνίδια
την έκανε την μοίρα του
περαστική πορεία
έχει τόσα στον δρόμο του
που γράφει ιστορία
κάθε φορά και χάθηκε
δικιά του η αλήθεια
τόσα κενά προσπάθησε
τα γέννησε μια μοίρα
λίγο και σε συνάντησε
μην χάσει ευκαιρία
ίσως να μην κατάλαβε
πως άφησε την νύχτα
κι απ το σκοτάδι έβγαλε
την μέρα που δεν είδα
όση κι αν είχε δύναμη
δεν ντραπηκε κι αν είχα
ένα χέρι στον ώμο του
το είδε τιμωρία
μίλησε κι αν δεν μίλησε
τα γράφει στα βιβλία
μην χάσει όσα έχασε
τον δρόμο στην πορεία
άφησε τα δισάκια του
να μην περάσει η νύχτα
ξεπερασμένα γνώριμα
δικιά του κοινωνία
πόσα φεγγάρια πέρασαν
δεν είδε το δικό του
είναι κρυφά στα συννεφα
το φέρνει ο άγγελος του
too dimitris aspiotis
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 1 Στα αγαπημένα: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|