| Ήταν άδειο το σπίτι και μπήκα.
Με περίμενε στο άδειο σπίτι
η μοναξιά.
Δεν παραμέρισε να περάσω
μόνο πέρασα από μέσα της
κι εκείνη μέσα από 'μένα.
Και τώρα που γράφω τούτες τις γραμμές
κάτι ψιθυρίζει...
Ήθελε δώρο η μοναξιά.
Ήθελε να της φέρω ένα μικρό θαμπό καθρέφτη
να βλέπει τις νύχτες
το χλωμό πρόσωπό της,
που μόνο τότε γελά.
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 1 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|