| συνηθισμενα παλια σκουριασμενα κουτια
δανεικες σιωπες αδεια βλεμματα
που εισαι;
εξαφανισμενος στου χρονου τα διχτυα, στη λογικη του καθημερινου,μακρια απο την ουσια
γεματη πνευμα και ζωη σε συναντω κι ας με ποναει
καθως η βροχη μου χαμογελα πισω απο το θολο τζαμι
μοναξιας καυσοξυλα και λαμπαδες ρεσω αγωνιω
που εισαι;
παιχνιδι η τιμωρια τι δικαιουμαι; θελω να γνωριζω τωρα που κουκουλωσα τις πληγες με το οινοπνευμα της λησμονιας...
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 1 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|