| Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΛΑΓΝΕΙΑΣ
Χλωμό το βλέμμα σου κι απόψε
Η μπογιά δε βάφει τη ψυχή
Στον καθρέφτη η ίδια πάντα όψη
Στολισμένη να ζητάς καινούργια αρχή
Θα χαθείς στης νύχτας τα παιχνίδια
Των ανδρών τους πόθους θα ξυπνάς
Σα λικνίζεις στους καπνούς τα ωραία σου στολίδια
Κι η ανάσα σου όσο πάει να γίνεται βαριά
Πόσοι θα σε ποθούν απόψε
Και πόσους εσύ θα απωθείς
Μόνη θα πλανηθείς κι απόψε
Και μόνη θα κοιμηθείς
Είσαι απόψε η βασίλισσα της νύχτας
Τον ιδρώτα σου πουλάς σ' όλα τα 'αρσενικά
Σαν αράχνη στήνεις παγίδες δίχτυα
Κι ακριβά πουλάς την κάθε σου ματιά
Τώρα γλυκιά μου η νύχτα έφτασε στο τέρμα
Και σκέπασε η αυγή της νύχτας τη σκιά
Το άδειο σου κρεβάτι είναι για σένα η γέρμα
Μονάχη όπως χθες να κλαις για μια αγκαλιά
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 2 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|