|
| Κρινάκια της άμμου |  | | Λευκά μικρά κρινάκια της άμμου,
μας ξερίζωσε το πρώτο μελτέμι του Φθινοπώρου,
καταδικάζοντάς μας στον αιώνιο πόνο...
Βαθιά χαρακιά, τα χρόνια που πέρασαν.
Ανείπωτη φρίκη, τα σημάδια στα κορμιά μας...
Μα κάθε πρωινό, νεράιδες και ξωτικά, τρυφερά μας αγγάλιαζαν...
Εικόνες μιας γλυκιάς παιδικής ανάμνησης!
Βούρκωναν τα μάτια μας,
σφιχταγγαλιασμένοι ζεσταίναμε τα παγωμένα κορμιά μας
και μου σιγοτραγουδούσες την ελπίδα...
Περνούσες το χέρι σου στον ώμο μου
και δεν φοβόμουνα τα όνειρα,
τον ήλιο,
τους ανθρώπους.
Τώρα ξέρω γιατί η μοίρα μας επέλεξε να πλαγιάσουμε μωρά,
στην ίδια αγκαλιά...
Γιατί το χαμόγελό σου,
με κρατάει εδώ!
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 8 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
| Η καθαρή κρυστάλλινη βροχή, πέφτει από μαύρα σύννεφα... | | |
|
Γιώργος_Κ 24-02-2006 | Εξαιρετικότατο!!!!!!!!!!!!!!! :) | | Γιώργος_Κ 24-02-2006 | την θερμή μου καλημέρα στην ποιήτρια.....8-) | | Dalida 24-02-2006 | Καλημέρα!!! Σας ευχαριστώ πολύ... | | ΠΑΡΑΠΟΙΗΤΗΣ 24-02-2006 | όμορφο, μόνο μην το κάνεις σαν την άλλη και του κόψεις τα μαλλιά.... | | Dalida 24-02-2006 | Να του πάρω όλη τη δύναμη.... Λες? | | annaΤi 24-02-2006 | ;-) γλυκό..... | | anthrakoryxos 24-02-2006 | Λουτρά Κυλλήνης, Λευκοι κρίνοι, άγριοι, να φυσάει, σαν αμμοθύελλα, πάντου άμμος κι εμεις να κοιτάζουμε τον ήλιο να σβύνει στη θάλασσα, πίνοντας κίτρινη τεκίλα. Αυτό μου θύμισες!!! | | Nyxterinos_Episkeptis 24-02-2006 | αγγίζει κάτι... | |  |
Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο
|
|
|