| Γεμίσαμε παράθυρα με γνώμες
Γενειάδες και βιβλία ιερά
Ασήμαντες κι απρόσιτες συγνώμες
Δεν έζησα ακόμα πουθενά
Φυτρώνουνε στους κήπους κυπαρίσσια
Και άγιοι με λείψανα ηχούν
Για κλάματα μια αγέλη που στα ίσια
Το νου και την αλήθεια αγνοούν
Ποιος είπε του Θεού κάτι να στείλει
Και μπέρδεψε το κάτι με το δεν
Την άδεια μας ψυχή να αναστείλει
Και άφωνο να μείνει το ρεφρέν
Τα χάλια μας ποζάρουν φάτσα κάρτα
Στα είδωλα ποντάρουν οι Θεοί
Τα σχέδια που κάνουν είναι σκάρτα
Και νύχτα ξημερώνει το πρωί
Πλημμύρισε ο κόσμος μας στο θαύμα
Σαράντα ξακουστοί κι όλοι μιλούν
Ξοφλήσαμε της φύτρας μας το τάμα
Και τώρα οι θεοί μας αγαπούν
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 1 Στα αγαπημένα: 1
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|