| Εσύ άνθρωπέ μου που ακόμα επιμένεις
Στης ζωής τον αγώνα μ ευγένεια να μένεις
στους δρόμους, στα λιμάνια, στους γιαλούς,
ψάξε είναι κρυμμένοι κάτω από σωρούς.
Κάτω απ τα σπίτια, θα τους βρεις στα θεμέλια
Κάτω από σωρούς- θρασυδειλία, υποτέλεια-
Κάτω απ το σπίτι σου, χαμένες πατρίδες
Της προσφυγιάς διωκόμενες ανάσες κι ελπίδες
Εδώ στην Ελλάδα…Στη χώρα της φιλοξενίας…
Σοροί της αρετής στο βωμό της κακίας
ο Δίας, οι Διόσκουροι κι η Ξένια Αθηνά
στοιβαγμένα αγάλματα, σώματα –ζωντανά,
αγένεια, αΞένια…….
Τσουβάλια ανθρώπων στο χώμα αφημένα
Ακρογιαλιές από πτώματα παιδιά πεθαμένα
Εκμετάλλευση ,αδιαφορία , κλωτσίδι, βρισίδι...
Φασίστες στον τάφο τους, σας τραβά το παιχνίδι.
Μα εσύ άνθρωπέ μου που ακόμα επιμένεις
Πρόξενος , στο πλευρό τους ακέραιος να μένεις
Εσύ που προσφέρεις χαρά απ τη χαρά σου
Εσύ που χαρίζεις κι απ το υστέρημά σου....
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 5 Στα αγαπημένα: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|