|
| Μια Κυριακή τ'απρίλη |  | |
Δροσάτη ετούτη τ΄Απρίλη η μέρα,
ο ήλιος με φως την αυλή πλημμυρίζει.
Τα ζουμπούλια στον κήπο ανθισμένα
κι η πασχαλιά, στα μαβιά της ντυμένη,
τις ευωδιές της χαρίζει.
Τα χελιδόνια ξανάρθαν και φέτος,
γεμάτα χαρά μελωδικά τιτιβίζουν
Οι μελισσούλες τα λουλούδια ζαλίζουν,
τσιμπολογούν και βουίζουν.
Ο πατέρας στον κήπο τ' αμπέλι σκαλίζει,
η αδελφή μου πιο πέρα τις σκάλες σκουπίζει,
κι η μητέρα στον φούρνο κουλουράκια φουρνίζει.
Αχ! Όλη η γειτονιά μοσχομυρίζει!
Κι εγώ, της οικογένειας ο μικρός,
ο χαϊδεμένος της μάνας γιος,
στην κληματαριά από κάτω αραχτός,
αναρωτέμαι αν θα ‘ναι η ζωή μου όλη
μια Κυριακή μια σχόλη.
......................................
Από μια θύμηση παλιά
ξημέρωσε και τούτη η βραδιά .....
Δευτέρα φθινοπωρινή,
πάμε πάλι για δουλειά.
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 4 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
| | |
|
Νικηφόρος Ουρανός 38 18-02-2016 @ 07:32 | Μεστό από ανοιξιάτικες εικόνες!
Χρώματα κι αρώματα!
Στο σύνολό του, ένα πανέμορφο πόνημα!
Καλημέρα, Χρήστο! | | rania.foka@yahoo.co.uk 18-02-2016 @ 09:12 | υπέροχο!καλημέρα!!!!!! | | πανσελινος 18-02-2016 @ 20:45 | Κι εγώ, της οικογένειας ο μικρός,
ο χαϊδεμένος της μάνας γιος,
στην κληματαριά από κάτω αραχτός,
αναρωτέμαι αν θα ‘ναι η ζωή μου όλη
μια Κυριακή μια σχόλη. ::yes.:: ::theos.::
Πολύ ωραίες εικόνες...έντονη η νοσταλγία...
Το 'χουμε ανάγκη κάποιες φορές να ανατρέχουμε στο παρελθόν αναζητώντας τη χαμένη του μαγεία... | | Χρήστος Κωστελίδης 20-02-2016 @ 00:13 | Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια | |  |
Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο
|
|
|