| Καθόμασταν στην ακρογιαλιά
και μου έδινες πολύχρωμα φιλιά,
μου μίλαγες για τόπους μαγικούς
γεμάτους φώς και αυλικούς.
Με τα παραμύθια σου πετούσα
όλους τους φόβους μου νικούσα,
ταξίδευα στην αιωνιότητα
όχι πια άλλη πραγματικότητα.
Η ψυχή σου αλήτισσα
ποτέ δεν την ζήτησα,
την είχες τάξει ένα δειλινό
στον Θεό σου, τον Αυγερινό.
Έλεγες εγώ τον κόσμο θ'αλλάξω
καινούργια ρότα θα χαράξω
και το ταξίδι μου στα αστέρια
είναι στα δικά σου χέρια.
Εγώ, η τρελή, φοβήθηκα
δεν ήξερα και κρύφτηκα,
εσύ χαμήλωσες το βλέμμα
και από την καρδιά σου έτρεχε αίμα.
Και έτσι έμεινα εδώ
μόνη μου να προσπαθώ,
με μια καινούργια πνοή
να μου δώσω ζωή...
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 2 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|