|
Πολέμαγε δίπλα στις ελπίδες και στις προσευχές του.
Έπεφτε μα ξανασηκωνόταν, δεν φοβόταν.
Είχε κρατηθει τρώγοντας ότι απέμεινε
από το προγονικό του υστέρημα…
Η καταιγίδα της ψυχής μού ’λεγε
δεν λυπάται τα στοιχεία της φύσης.
΄Ετσι πορεύτηκε στρατηλάτης των στιγμών του
μέχρις εκεί που άλλοι καιροί δεν πομειναν να κατακτήσει
ένα πρωι τον βρηκαν σε ονειρωδη κατασταση
από υπερβολικη δοση ευπρεπειας…
ως αλλης εποχης Ελλην
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 1 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|