| Μέσα στο μεσονύχτι.
Η αράχνη το ιστό της υφαίνει,
της καρδιά μου στο δίχτυ
του έρωτα, ζαριές να φέρνει.
Είσαι για μένα μια ίσκια…
εσύ είσαι γυναίκα, η συννεφιά
της ψυχής, σου, η κακία
στη ζωή σου δίχως συντροφιά.
η δική σου τρελές βρε, τρελή.
Τα όνειρα μας τα έχεις σβήσεις
το φιλί σου θόλο.
θέλεις να με αφήσεις,
άντε στο καλό
και μην ξανά γυρίσεις.
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 9 Στα αγαπημένα: 0
| |  | | | |  |
|