| Τα λευκά φτερά
Ήρθε μια νύχτα σκοτεινή σαν λαμπερό αστέρι
σαν το πουλί στο διάβα μου, μου κράτησε το χέρι.
Μου είπε σιγανά στ’ αυτί να μην το πάρει ο αέρας
Έλα μαζί μου την αυγή στο ξύπνημα της μέρας!
Με κράτησε και πέταξε στου ουρανού τα βάθη
τη μια με πάει στα σύννεφα την άλλη μες τα άνθη
στο μπλε της θάλασσας βουτά στα δέντρα ξεπεζεύει
μ’ ένα γλυκοκελάηδημα παντού με ταξιδεύει
Του δειλινού τ’ αγγίγματα του φεγγαριού η χλομάδα
της νύχτας το τραγούδισμα του αέρα η σβελτάδα.
Δροσοσταλιές και χρώματα γέμισαν τα μαλλιά μου
μια ακτίνα φως κι ανέτειλε ο ήλιος στη ματιά μου.
Αλάφρυνε το σώμα μου αλάφρυνε η καρδιά μου
λευκά φτερά ανοίξανε για το φτερούγισμά μου!
ΚαΤερίνη.
15.4.2018
|
 |  |  |  |  |  | | Στατιστικά στοιχεία | |  | | Σχόλια: 4 Στα αγαπημένα: 1
| |  | | | |  |
|