| Έχεις τη δύναμη να λες
Παντού και πάντα υπερβολές
Τη λογική με φαντασία να ταιριάζεις
Και να γελάς αντί να κλαις
Να καταπίνεις αστραπές
Θεός και δαίμονας στους γύρω να φαντάζεις…...
Έχεις την κράση του σωστού
Μεστού ανθρώπου και σοφού
Και τα λιμνάζοντα μυαλά τους αναδεύεις
Είσαι σημείο των καιρών
Ο κεραυνός των πονηρών
Απ’ τα σεντούκια τους το δόλο να ληστεύεις…
Έχεις τη φλόγα στη ματιά
Θεριού ελεύθερου θωριά
Για να φοβούνται οι επίβουλοι της πλάσης
Μα με το χάδι το τραχύ
Αυτόν που έχει φοβηθεί
Με τη συμπόνια και το γέλιο αγκαλιάζεις…
Έχεις το χάρισμα λοιπόν
Των ανοιχτών μας των πληγών
Βάμμα να γίνεσαι κι ανθρώπινη θυσία
Τι σου αξίζει στο παρόν ;
Ν’ απεκδυθείς δέρμα θνητών
Και να περάσεις μέσα στην αθανασία…
29-11-2013
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 3 Στα αγαπημένα: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|