| Δεν έχει η αγάπη το στρατί
Της μοίρας της δικής μου
Μόνο τον πόνο τον βαρύ
Γνωρίζει η ψυχή μου.
Πέταξε η αγάπη σαν αγερι
Έφυγε μακριά σαν περιστέρι
Κι αν καμιά φορά νοτιάς φυσάει
Μπαίνει ξαφνικά ο βοριάς και τα σκορπάει.
Θολό ποτάμι η καρδιά
Κι ο ουρανός μου μαύρος
Τα αστέρια έχουνε κρυφτεί
Και εγώ χωρίς κουράγιο.
|
![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | ![](skin/images/spacer.gif) | | Στατιστικά στοιχεία | | ![](skin/images/spacer.gif) | | Σχόλια: 4 Στα αγαπημένα: 0
| | ![](skin/images/spacer.gif) | | | | ![](skin/images/spacer.gif) |
|